مقدمه: کیفیت زندگی بیانگر ارزیابی ذهنی فرد از جنبه‌های زیستی، روانی، اجتماعی و محیطی زندگی است و در دانشجویان تحت‌تأثیر فشارهای درسی و تغییرات تغییرات اجتماعی و ویژگی‌های رشدی دوره جوانی قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه کارکردهای اجرایی با کیفیت زندگی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان با نقش میانجی انعطاف‌پذیری روان‌شناختی انجام شد.

روش کار: پژوهش حاضر در قالب یک طرح همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. 300 نفر از دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه در سال تحصیلی 1403-1402 در این مطالعه شرکت داشتند. مقیاس‌­های ارزیابی کارکردهای اجرایی Holst و Thorell (2018)، پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-BREF) و پرسشنامه انعطاف­‌پذیری روان‌شناختیB ond   و همکاران، (2011) جهت گردآوری یافته‌­ها مورداستفاده قرار گرفت. یافته‌ها در چارچوب مدل‌سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-28 و SmartPLS-4 مورد تجزیه‌ و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج به ‌دست ‌آمده از مدل‌سازی معادلات ساختاری حاکی از تأثیر معنادار حافظه کاری و کنترل بازداری بر کیفیت زندگی دانشجویان (01/0>P) و پیشرفت تحصیلی (01/0>P) آنها بود. بدین‌سان، در رابطه کارکردهای اجرایی با کیفیت زندگی دانشجویان در مدل مفهومی مطالعه حاضر انعطاف‌پذیری روان‌شناختی نقش میانجی کامل و در رابطه کارکردهای اجرایی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان نقش میانجی جزئی داشت.
نتیجه‎گیری: در مجموع می‌­توان چنین نتیجه‌گیری کرد که رابطه مستقیم و غیرمستقیم کارکرد‎های اجرایی بر کیفیت زندگی دانشجویان با افزایش سطح انعطاف‌‎پذیری روان‎‌شناختی به ‌طور معنا‌داری تشدید خواهد شد. انعطاف‎‌پذیری روان‎‌شناختی در دانشجویان یک عامل محافظت‌­کننده بین کارکرد‎های اجرایی و کیفیت زندگی است.