سه شنبه 3 شهریور 1405
| English
1- دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
چکیده: (29 مشاهده)
مقدمه: اختلال دوقطبی نوع دو همبود با سابقه هروئین در بازداری پاسخ و تصمیمگیری پرخطر، نقش دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجهای مغز بر بازداری پاسخ و تصمیمگیری پرخطر در مردان مبتلا به اختلال دو قطبی نوع دو همبود با سابقه هروئین میباشد. روش کار: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل مردان مبتلا به اختلال دوقطبی نوع دو همبود با سابقه هروئین بودند که به مراکز درمانی شهر اصفهان در سال 1403 مراجعه کرده بودند. در مجموع 32 نفر به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون رایانهای بازداری پاسخ برو نرو و آزمون رایانهای قمار آیوا بودند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه متوالی روزانه، هرکدام به مدت ۲۰ دقیقه تحت TDCS قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون کوواریانس و با کمک نرمافزار SPSS انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای مغز بهطور معناداری موجب بهبود بازداری پاسخ (خطای ارائه (31/29F=)، (001/0P< )، خطای حذف (56/28F=)، (001/0P< )، زمان واکنش (47/24F=)، (001/0P< )) و کاهش تصمیمگیری پرخطر (71/27F=)، (001/0P< ) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل گردید. نتیجهگیری: تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای بهعنوان مداخلهای مؤثر و نوین میتواند در کاهش رفتارهای تکانشی، تسهیل فرآیند بهبودی و کاهش تصمیمگیری پرخطر نقش کلیدی ایفا کند و در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع دو همبود با سابقه هروئین مورد استفاده قرار گیرد.
واژههای کلیدی: تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای، بازداری پاسخ، تصمیمگیری پرخطر، اختلال دوقطبی نوع دو، هروئین
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
