دوره 23، شماره 1 - ( بهار 1400 )                   جلد 23 شماره 1 صفحات 111-112 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه تربیت مدرس
2- دانشگاه اراک
چکیده:   (2288 مشاهده)
مقدمه: طبق نتایج پژوهش­های سال­های اخیر، چنین اظهار شده که میزان هیجان زبان اول و دوم گویشوران دوزبانه متفاوت است و زبان دوم به لحاظ هیجانی فاصلۀ بیشتری با فرد دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تفاوت هیجان خشم در زبان اول و دوم افراد دوزبانۀ ترکی-فارسی بود.
روش کار: بدین منظور، 18 نفر دو­زبانۀ متوالی ترکی-فارسی (با میانگین سنی 26 سال) از دانشجویان دانشگاه­های تهران به روش نمونه­ گیری هدفمند انتخاب شده و در این پژوهش تجربی شرکت کردند. شرکت­ کنندگان ابتدا پرسش­نامه ­های تاریخچۀ زبانی، سلامت عمومی، خلق مثبت و منفی، و برتری دست را تکمیل کردند. سپس، در یک آزمون شنیداری که محرک­های آن واژه­ های خشم­برانگیز و خنثی از هر دو زبان آنها بود شرکت کرده و همزمان سیگنال الکتروانسفالوگرام (EEG) آنها در 64 کانال نیز ثبت می­شد. پس از استخراج مؤلفه­ های پتانسیل وابسته به رویداد، مؤلفۀ N400 با استفاده از آزمون آماری فریدمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ­ها: بر اساس یافته­ ها، میانگین تأخیر مؤلفۀ N400 برای واژه­­های خشم ترکی در مقایسه با واژه ­های خشم فارسی در برخی از کانال­ها به طور معناداری کمتر بود (0.05Ps<).
نتیجه ­گیری: پردازش سریع­تر واژه­ های خشم ترکی نشان داد که زبان اول شرکت­ کنندگان توجهشان را سریع­تر جلب کرده و باعث پردازش آسان­تر واژگانی-هیجانی شده است. در مجموع، زبان اول باعث برانگیخته شدن هیجان بیشتری می­شود و پیرو آن، دسترسی واژگانی و پردازش معنایی آسان­تر می­شود. در حالی که میزان خودکار بودن پردازش زبان دوم کمتر است. بنابراین، می­توان گفت که واژه­ های هیجانی زبان اول به شکل عمیق­تری رمزگذاری شده ­اند و دارای تداعی­ های هیجانی عمیق­تری می­باشند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: فلسفه ذهن و زبان شناسی شناختی
دریافت: 1399/6/25 | پذیرش: 1399/10/25 | انتشار: 1399/12/24