دوره 15، شماره 3 - ( پاییز 1392 )                   جلد 15 شماره 3 صفحات 73-82 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shokoohi Yekta M, Davaei M, Zamani N, Poorkarimi J, Sharifi Researcher A. The Efficacy of “I Can Problem Solve” Program in improving Problem Solving and Social Skills amongst Preschoolers and First Grade Students. Advances in Cognitive Sciences. 2013; 15 (3) :82-73
URL: http://icssjournal.ir/article-1-192-fa.html
شکوهی یکتا محسن، دوایی مهدی، زمانی نیره، پورکریمی جواد، شریفی علی. تأثیر آموزش برنامۀ « من می توانم مشکل را حل کنم » بر بهبود مهارت حل مسئله و مهارت‌های اجتماعی دانش آموزان پیش دبستانی و پایۀ اول . تازه های علوم شناختی. 1392; 15 (3) :73-82

URL: http://icssjournal.ir/article-1-192-fa.html


1- دانشیار دانشگاه تهران
2- استادیار دانشگاه علوم تحقیقات
3- کارشناسی ارشد روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی
4- استادیار پژوهشکدۀ مطالعات توسعه جهاد دانشگاهی واحد تهران
5- کارشناس ارشد روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی
چکیده:   (2962 مشاهده)
مقدمه: درپژوهش حاضر، اثر آموزش حل مسئلۀ بین­فردی بر بهبود مهارت‌های اجتماعی و توانایی حل مسئله در کودکان پیش ­دبستانی و دانش­آموزان پایۀ­ اول بررسی شده است.
روش: مطالعه با روش شبه­ آزمایشی با طرح پیش
­آزمون- پس­آزمون، بدون گروه کنترل اجرا شد. نمونه، که به صورت نمونۀ دردسترس در پژوهش شرکت کردند، شامل 32 دانش­آموز پیش­ دبستانی (نُه دختر و 23 پسر) و 20 دانش­ آموز پایۀ اول (نُه دختر و 11 پسر) بود که در سه مدرسۀ غیرانتفاعی در شهر تهران مشغول تحصیل بودند. برنامۀ حل مسئلۀ شناختی "من می­توانم مشکل را حل کنم. "در هر کلاس به صورت گروهی، طی چهار ماه، به وسیلۀ معلمان آموزش داده و با استفاده از مصاحبۀ بالینی راه­حل­های مختلف و فرم‌های والدین و معلم پرسش­نامۀ مهارت‌های اجتماعی گرشام و الیوت  ارزیابی شد.
یافته‌ها: نتایج
تحلیل اندازه­ گیری مکرر و مقایسۀ اطلاعات به دست آمده از پیش ­آزمون و پس­ آزمون نشان می­ دهد که تغییرات نمرۀ کل مهارت‌های اجتماعی فرم‌های والدین و معلم به لحاظ آماری معنادار بوده و برنامۀ مداخله مهارت‌های همکاری (فرم معلم)، مسئولیت ­پذیری (فرم‌های والدین)، جرأت­ ورزی (فرم معلم و والدین) و خودکنترلی (فرم معلم) دانش­ آموزان را افزایش داده که این افزایش از نظر آماری نیز معنادار است. همچنین برنامۀ مداخله در افزایش ارائۀ راه­حل­ها (سیالی) و طبقات مرتبط (انعطافپذیری)، که حاکی از توانایی حل مسئلۀ بین­فردی است، مؤثر بوده و تفاوت میانگین­های پیش­آزمون و پس­آزمون به لحاظ آماری معنادار است، اما تغییرات ایجاد شده در میانگین خرده ­عامل همکاری و خودکنترلی در فرم والدین و پاسخ­های نامرتبط معنادار نیست.
نتیجه‌گیری: یافته
های پژوهش حاضر همسو با نتایج تحقیقات دیگر تأییدی است بر کارآیی مداخلات شناختی حل مسئله در روابط اجتماعی. در پایان، دربارۀ لزوم توجه به آموزش مهارت‌های حل مسئله، به عنوان بخشی از برنامه­های درسی مدارس و تأثیر آن بر رفتارهای کودکان و عملکرد تحصیلی آنها، بحث شده است.  
متن کامل [PDF 373 kb]   (2269 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1392/2/24 | پذیرش: 1392/5/1 | انتشار: 1392/7/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به تازه های علوم شناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Advances in Cognitive Science

Designed & Developed by : Yektaweb