استادیار آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، مجتمع آموزش عالی گناباد، گناباد، ایران
چکیده: (923 مشاهده)
مقدمه: این مطالعه به بررسی تأثیر روشهای مختلف ارائه محتوا بر پردازش شناختی واژههای منفرد در میان یادگیرندگان زبان دوم میپردازد. هدف اصلی مطالعه این است که دریابد کدام روش ارائه محتوا کارایی پردازش معنایی را در زمینه یادگیری زبان دوم افزایش میدهد.
روش کار: برای نیل به این هدف، یک تمرین تصمیمگیری معنایی اجرا شد که در طی آن شرکتکنندگان جفتهای کلمهای را به صورت متوالی مشاهده کردند و قضاوت نمودند که آیا کلمه هدف از نظر عاطفی با کلمه پیشین مرتبط است یا خیر. در این مطالعه، ۱۲۰ زبانآموز ایرانی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی به طور تصادفی به سه گروه مساوی ۴۰ نفره تقسیم شدند که هر گروه مربوط به یکی از سه روش ارائه محتوا بود: خواندن، شنیدن، و خواندن و شنیدن همزمان.
یافتهها: به منظور بررسی وجود تفاوتهای معنادار آماری در نرخ خطا بین سه گروه روش ارائه محتوا، تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) انجام شد. تحلیل دادهها نشان داد که نوع روش ارائه محتوا به طور معناداری بر عملکرد شناختی در تصمیمگیری معنایی تأثیر میگذارد. به ویژه، شرکتکنندگانی که با روش ارائه محتوای چندوجهی (یعنی خواندن و شنیدن همزمان) مواجه بودند، در پردازش واژههای منفرد زبان دوم از کارایی و دقت بالاتری نسبت به گروههای تکوجهی (یعنی خواندن و شنیدن) برخوردار بودند.
نتیجهگیری: این یافتهها نشان میدهد که ارائه اطلاعات از طریق کانالهای دیداری و شنیداری به طور همزمان امکان فعالسازی چندین مسیر شناختی را برای زبانآموزان فراهم میکند که منجر به بهبود حفظ و بازیابی واژهها میشود. در حالی که ارائه محتوای تکوجهی فرصت مواجهه زبانی ارزشمندی فراهم میآورد، همه بار شناختی را روی یک کانال حسی قرار داده که میتواند کارایی پردازش را محدود و بار شناختی را افزایش دهد. برعکس، ارائه محتوای چندوجهی پردازش شناختی را بین کانالها تقسیم میکند، از اضافهبار جلوگیری کرده و به پردازش عمیقتر کمک میکند.
نوع مطالعه:
پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
فلسفه ذهن و زبان شناسی شناختی دریافت: 1404/5/28 | پذیرش: 1404/7/27 | انتشار: 1404/9/4