دوره 25، شماره 3 - ( پاییز 1402 )                   جلد 25 شماره 3 صفحات 63-47 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR-IAU-REC.1401.076


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hadian S, Havasi soomar N, Hosseinzadeh Taghvaei M, Ebrahimi M I, Ranjbaripour T. Comparing the effectiveness of acceptance and commitment therapy and reality therapy on the responsibility and self-efficacy of divorced women. Advances in Cognitive Sciences 2023; 25 (3) :47-63
URL: http://icssjournal.ir/article-1-1595-fa.html
هادیان صبا، هواسی سومار ناهید، حسین‌زاده تقوایی مرجان، ابراهیمی محمداسماعیل، رنجبری‌پور طاهره. مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و واقعیت درمانی بر مسئولیت‌پذیری و خودکارآمدی زنان مطلقه. تازه های علوم شناختی. 1402; 25 (3) :47-63

URL: http://icssjournal.ir/article-1-1595-fa.html


1- دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2- استادیار گروه روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
3- استادیار گروه روان‌شناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
4- استادیار گروه روان‌شناسی سلامت، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
چکیده:   (1194 مشاهده)
مقدمه: پدیده طلاق یکی از پیچیدهترین مشکلات زندگی زناشویی در تمام جوامع به شمار می‌رود و این پیچیدگی به دلیل نقش عوامل گوناگون در بروز این پدیده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و واقعیت درمانی بر مسئولیت‌­پذیری و خودکارآمدی در زنان مطلقه انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر نیمه‌­آزمایشی از نوع پیش‌آزمون_پس‌آزمون و پیگیری سه ماه، با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مطلقه شهر همدان که بین سال‌های 1401-1398 به دادگاه خانواده شهرستان همدان مراجعه کرده بودند که از میان آنها 60 نفر به صورت هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و سپس با جایگزینی تصادفی در 3 گروه واقعیت درمانی ، پذیرش و تعهد و کنترل قرار داده شدند (هر گروه 20 نفر). ابزار پژوهش شامل پروتکل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد Twohig (200۶)، پروتکل واقعیت ‌درمانی (2013) که هفته‌ای یکبار به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای برگزار شد و دو پرسشنامه مسئولیت‌پذیری Gough (1982) و خودکارآمدی عمومی Sherer و همکاران (1982) بود. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از تحلیل کوواریانس چند متغیره و تحلیل واریانس با اندازه­‌گیری مکرر با استفاده از نرم‌­افزارSPSS-25  انجام شد.
یافتهها: یافته‌های پژوهش نشان دادند که هر دو روش درمانی باعث افزایش مسئولیت­‌پذیری و خودکارآمدی این زنان شده‌اند. (0/001=P) به علاوه یافته­ها نشان می­دهند که درمان پذیرش و تعهد در افزایش خودکارآمدی موثرتر بوده است و واقعیت‌ درمانی در افزایش مسئولیت‌پذیری موثرتر بوده است.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، می‌توان درمان پذیرش و تعهد و واقعیت ‌درمانی را برای افزایش مسئولیت‌پذیری و خودکارآمدی زنان مطلقه استفاده نمود. البته برای افزایش خودکارآمدی بهتر است درمان پذیرش و تعهد خط نخست درمان باشد. و برای مسئولیت­‌پذیری واقعیت درمانی. بنابراین درمانگران و مشاوران می‌­توانند برای افزایش مسئولیت‌­پذیری و خودکارآمدی از این دو شیوه استفاده نمایند.

 
متن کامل [PDF 958 kb]   (236 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم اعصاب شناختی
دریافت: 1402/4/3 | پذیرش: 1402/7/9 | انتشار: 1402/9/22

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

Designed & Developed by : Yektaweb