دوره 12، شماره 2 - ( تابستان 1389 )                   جلد 12 شماره 2 صفحات 28-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ekhtiari H, Dezfoli A, Karamati M M, Safaie H, Looks K, Mokri A. Analysis of Behavior of Drug Addicts in Lowa Gambling Task Using Reinforcement Learning Model. , Advances in Cognitive Sciences. 2010; 12 (2) :15-28
URL: http://icssjournal.ir/article-1-90-fa.html
اختیاری حامد، دزفولی امیر، کرامتی محمدمهدی، صفایی هومن، لوکس کارو، مکری آذرخش. تحلیل رفتار معتادان در آزمون قمار آیوا با استفاده از مدل یادگیری تقویتی. , تازه های علوم شناختی. 1389; 12 (2) :15-28

URL: http://icssjournal.ir/article-1-90-fa.html


1- مرکز ملی مطالعات اعتیاد ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- دانشکده برق و کامپیوتر، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران.
چکیده:   (5152 مشاهده)
هدف: هدف این پژوهش، بررسی اختلالات تصمیم ­گیری معتادان به مواد افیونی، در شرایط مخاطره‌آمیز، با استفاده از روش مدل­سازی شناختی است.
روش: در این پژوهش، ابتدا نظام تصمیم­ گیری آزمودنی­ها (گروه شاهد و گروه معتادان درمان­جو)، با استفاده از نسخۀ فارسی آزمون قمار آیوا  بررسی و سپس، یافته ­­های آزمون با استفاده از مدل­سازی شناختی تحلیل شد. در این راستا و بر اساس یادگیری تقویتی و شرایط آزمون قمار، مدل‌های مختلف تصمیم­گیری در شرایط مخاطره­آمیزِ آزمون قمار طراحی شد. در مرحلۀ بعد، مدل­ها در محیط آزمون قمار شبیه ­سازی و جداگانه بر داده­ های هر دو گروه برازش داده شدند. سپس، مدلی که مطابقت بیشتری با رفتار آزمودنی­ های آن گروه داشت، مشخص شد.
یافته­ ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه معتادان درمان­جو (۲۱۷=
n) و شاهد (۱۳۰=n) عملکرد ضعیفی در آزمون داشتند (امتیاز خالص کمتر از ۱۰). علاوه بر آن، عملکرد گروه معتاد ضعیف­تر از گروه شاهد بود (P<۰/۰۷). نتایج مدل­سازی نشان می­دهد که مدل بهینۀ هر دو گروه مدلی است که در ارزیابی انتخاب­های مختلف فقط به تعداد دفعات دریافت پاداش و زیان (و نه مقادیر آنها) توجه می­کرد. روش تحلیل حساسیت آشکار کرد که مدل بهینه برای گروه معتاد، علاوه بر توجه صرف به تعداد دفعات پاداش و زیان، بیشتر از گروه شاهد تحت تأثیر آسیب‌گریزی قرار دارد.
نتیجه­ گیری: نتایج فوق گویای آن است که علت کم بودن امتیاز کسب شده در هر دو گروه، نادیده گرفتن اندازۀ پاداش و زیان و توجه به دفعات آن است. ضمن این که، دلیل پایین بودن بازده گروه معتاد نسبت به گروه شاهد، عدم تعادل آسیب­گریزی و پاداش‌جویی و گرایش به سمت آسیب‌گریزی است. این گرایش به آسیب­ گریزی می­تواند بر شرایط خاص معتادان درمان‌جو منطبق باشد.
متن کامل [PDF 994 kb]   (1614 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1388/12/1 | پذیرش: 1389/2/1 | انتشار: 1389/4/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

Designed & Developed by : Yektaweb