Ekhtiari H, Dezfoli A, Karamati M M, Safaie H, Looks K, Mokri A. Analysis of Behavior of Drug Addicts in Lowa Gambling Task Using Reinforcement Learning Model. , Advances in Cognitive Sciences. 2010; 12 (2) :15-28
URL:
http://icssjournal.ir/article-1-90-fa.html
اختیاری حامد، دزفولی امیر، کرامتی محمدمهدی، صفایی هومن، لوکس کارو، مکری آذرخش. تحلیل رفتار معتادان در آزمون قمار آیوا با استفاده از مدل یادگیری تقویتی. , تازه های علوم شناختی. 1389; 12 (2) :15-28
URL: http://icssjournal.ir/article-1-90-fa.html
1- مرکز ملی مطالعات اعتیاد ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- دانشکده برق و کامپیوتر، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران.
چکیده: (5153 مشاهده)
هدف: هدف این پژوهش، بررسی اختلالات تصمیم گیری معتادان به مواد افیونی، در شرایط مخاطرهآمیز، با استفاده از روش مدلسازی شناختی است.
روش: در این پژوهش، ابتدا نظام تصمیم گیری آزمودنیها (گروه شاهد و گروه معتادان درمانجو)، با استفاده از نسخۀ فارسی آزمون قمار آیوا بررسی و سپس، یافته های آزمون با استفاده از مدلسازی شناختی تحلیل شد. در این راستا و بر اساس یادگیری تقویتی و شرایط آزمون قمار، مدلهای مختلف تصمیمگیری در شرایط مخاطرهآمیزِ آزمون قمار طراحی شد. در مرحلۀ بعد، مدلها در محیط آزمون قمار شبیه سازی و جداگانه بر داده های هر دو گروه برازش داده شدند. سپس، مدلی که مطابقت بیشتری با رفتار آزمودنی های آن گروه داشت، مشخص شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه معتادان درمانجو (۲۱۷=n) و شاهد (۱۳۰=n) عملکرد ضعیفی در آزمون داشتند (امتیاز خالص کمتر از ۱۰). علاوه بر آن، عملکرد گروه معتاد ضعیفتر از گروه شاهد بود (P<۰/۰۷). نتایج مدلسازی نشان میدهد که مدل بهینۀ هر دو گروه مدلی است که در ارزیابی انتخابهای مختلف فقط به تعداد دفعات دریافت پاداش و زیان (و نه مقادیر آنها) توجه میکرد. روش تحلیل حساسیت آشکار کرد که مدل بهینه برای گروه معتاد، علاوه بر توجه صرف به تعداد دفعات پاداش و زیان، بیشتر از گروه شاهد تحت تأثیر آسیبگریزی قرار دارد.
نتیجه گیری: نتایج فوق گویای آن است که علت کم بودن امتیاز کسب شده در هر دو گروه، نادیده گرفتن اندازۀ پاداش و زیان و توجه به دفعات آن است. ضمن این که، دلیل پایین بودن بازده گروه معتاد نسبت به گروه شاهد، عدم تعادل آسیبگریزی و پاداشجویی و گرایش به سمت آسیبگریزی است. این گرایش به آسیب گریزی میتواند بر شرایط خاص معتادان درمانجو منطبق باشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1388/12/1 | پذیرش: 1389/2/1 | انتشار: 1389/4/1