دوره 8، شماره 4 - ( زمستان 1385 )                   جلد 8 شماره 4 صفحات 1-10 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nazari Soranjeh F, Rezayof A, Rasouli Y, Zarindast M. The Role of Muscarinic Receptors in Ventral Tegmental Area in The Acquisition of Morphine-Induced Conditioned Place Preference in Mice. Advances in Cognitive Sciences. 2007; 8 (4) :1-10
URL: http://icssjournal.ir/article-1-236-fa.html
نظری سرنجه فرزانه، رضایوف آمنه، رسولی یاسمن، زرین دست محمدرضا. نقش گیرنده‌های موسکارینی ناحیه تگمنتوم شکمی، در اکتساب ترجیح مکان شرطی‌شده ناشی از مورفین در موش بزرگ آزمایشگاهی. تازه های علوم شناختی. 1385; 8 (4) :1-10

URL: http://icssjournal.ir/article-1-236-fa.html


1- دانشکده زیست‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2- گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- دانشکده زیست‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4- گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی و مرکز ملی مطالعات اعتیاد، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (1235 مشاهده)

هدف: ناحیه تگمنتوم شکمی (VTA) مرکز اصلی پاداش است.  در این تحقیق، اثرات تزریق آگونیست و آنتاگونیست گیرنده‌های موسکارینی به ناحیه(VTA) ، بر ترجیح مکان شرطی‌شده ناشی از مورفین بررسی شد.
روش: کانول‌گذاری موش‌های بزرگ آزمایشگاهی به صورت دوطرفه در ناحیه(VTA)  و با استفاده از دستگاه استریوتاکسی صورت گرفت. کلیه حیوانات جراحی‌شده به‌مدت یک هفته قبل از القای ترجیح مکان شرطی‌شده (CPP) دوره بهبودی را گذراندند. (CPP) به روش بدون سوگیری و به صورت یک برنامه پنج روزه در سه مرحله اجرا شد: مرحله پیش‌شرطی‌سازی یا آشنایی، مرحله شرطی‌سازی و مرحله آزمون.
یافته‌ها: تیمارهای شرطی‌سازی با مقادیر مختلف سولفات مورفین توانست به صورت وابسته به مقدار،(CPP) معنی‌داری ایجاد کند. تزریق مقادیر مختلف فیزوستیگمین (مهارکننده کولین استراز) همراه با یک دوز بی‌اثر مورفین به داخل(VTA)  توانست در یک روش وابسته به مقدار، اکتساب (CPP) را افزایش دهد. تزریق آتروپین، آنتاگونیست گیرنده‌های موسکارینی، به داخل(VTA)  توانست هم ترجیح مکان شرطی‌شده به‌وسیله دوز بالای مورفین و هم پاسخ تقویتی القاشده به‌وسیله فیزوستیگمین را مهار نماید. تزریق فیزوستیگمین داخل(VTA)  به‌تنهایی تنفر مکانی معنی‌داری القا نمود، درحالی که آتروپین چنین اثری نداشت. مقادیر بالای فیزوستیگمین یا آتروپین به‌تنهایی و همچنین تزریق همزمان آتروپین و فیزوستیگمین در ترکیب با یک مقدار بی‌اثر مورفین باعث کاهش فعالیت حرکتی گردید.
نتیجه‌گیری: گیرنده‌های موسکارینی ناحیه تگمنتوم شکمی در القای اثرات پاداشی مورفین نقش بسزایی دارند.

 

متن کامل [PDF 242 kb]   (248 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1385/5/23 | پذیرش: 1385/8/1 | انتشار: 1385/10/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به تازه های علوم شناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Advances in Cognitive Science

Designed & Developed by : Yektaweb