دوره 8، شماره 3 - ( پاییز 1385 )                   جلد 8 شماره 3 صفحات 33-42 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shaabani A, Eftekhar M, Danesh Amouz B, Khaniha H, Hakim Shoushtari M, Ghaleh Band M et al . Degree of Recurrence of Type I Bipolar Disorder: A 17 Month Follow-Up of Patients With First-Episode Mania. Advances in Cognitive Science. 2006; 8 (3) :33-42
URL: http://icssjournal.ir/article-1-208-fa.html
شعبانی امیر، افتخار مهرداد، دانش آموز بدری، خانیها حمیدرضا، حکیم شوشتری میترا، قلعه‌بندی میرفرهاد و همکاران.. میزان عود در اختلال دوقطبی نوع یک: پیگیری 17 ماهه بیماران مبتلا به اولین دوره مانیا . تازه های علوم شناختی. 1385; 8 (3) :33-42

URL: http://icssjournal.ir/article-1-208-fa.html


1- گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، مرکز تحقیقات بهداشت روان، تهران، ایران.
2- مرکز تحقیقات بهداشت روان، تهران، ایران.
چکیده:   (352 مشاهده)
هدف: با توجه به دانش ناکافی موجود در زمینه سیر و پیامد اختلال دوقطبی، و از طرفی عدم انجام ارزیابی طولی سیر این اختلال در ایران، این مطالعه مقدماتی بر روی بیماران مبتلا به اولین دوره مانیا انجام شد.
روش: در یک بررسی طولی و آینده‌نگر، ۲۳ بیمار مبتلا به اولین دوره مانیا با تشخیص اختلال دوقطبی نوع یک (BID) که در مرکز آموزشی- درمانی روانپزشکی ایران بستری شده بودند مورد ارزیابی قرار گرفتند. در ابتدا از فهرست معیارهای تشخیصی (
DSM-IV-TR(، مقیاس ۲۴ ماده‌ای اندازه‌گیری افسردگی هامیلتون (HDRS)، مقیاس اندازه‌گیری مانیای یانگ (YMRS) و مقیاس وسواسی- اجباری ییل- براون (YBOCS) استفاده شد. سه پرسشنامه‌ اخیر  هر دو تا چهار ماه و ارزیابی دوباره تشخیصی هر شش ماه انجام می‌شد. بیماران بین ۸ تا ۲۴ ماه (۵/۳ ±۰/۱۷) پیگیری شدند. سابقه ابتلا به اختلالات روانی در بستگان درجه یک بیمار به‌کمک شرح حال و مصاحبه تعیین گردید.
یافته‌ها: تنها تشخیص یکی از بیماران (%۴/۳) به اسکیزوفرنیا تغییر کرد. سایر بیماران شامل ۱۱ زن و ۱۱ مرد با میانگین سنی ۱۰/۴ ± ۲۸/۴ سال بودند. بیشتر بیماران مجرد و با تحصیلات کمتر از دبیرستان بودند. ۳۱/۸% سابقه اختلال افسردگی داشتند. سوءمصرف مواد (به‌جز نیکوتین) تنها در دو بیمار وجود داشت. ۹/۱% دچار همبودی اختلالات اضطرابی بودند. ۲۲/۷% دارای وابسته فامیلی مبتلا به BID و ۱۳/۶% دارای وابسته مبتلا به اختلال افسردگی ماژور بودند. ۴۹/۹ درصد بیماران دچار عود اپی‌زود خلقی شدند. دوسوم موارد عود در سال اول و یک‌سوم در سال دوم بروز کرد. ۱۳/۶ درصد بیماران در شش ماه اول (پس از بهبودی دوره اول مانیا) و ۳۱/۸ درصد در سال اول دچار عود شدند.  هیچ موردی از اپی‌زود خلقی مختلط و یا تندچرخی بروز نکرد. آزمون خی‌دو تفاوت آماری معنی‌داری در سابقه اپی‌زود خلقی پیش از اولین دوره مانیا، بین بیماران دچار عود مانیا (۷۱/۴
%)  و بیماران بدون این عود (۲۰/۰%)  نشان داد.

نتیجه گیری: میزان عود در اوایل سیر قابل توجه است و با توجه به بالاتر بودن عود در بیماران دارای سابقه ابتلا به اپی‌زودهای افسردگی، مداخله پیشگیرانه جدی، به‌ویژه در این گروه از بیماران توصیه می‌شود.

متن کامل [PDF 224 kb]   (51 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۸۵/۲/۲۵ | پذیرش: ۱۳۸۵/۵/۱ | انتشار: ۱۳۸۵/۷/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به تازه های علوم شناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Advances in Cognitive Science

Designed & Developed by : Yektaweb