سه شنبه 3 شهریور 1405
| English
مرتضی سلطانی*1 
، حمیدرضا یزدانی1 ، مریم سجادی1
، حمیدرضا یزدانی1 ، مریم سجادی1
1- دانشگاه تهران
چکیده: (15 مشاهده)
مقدمه: رفتارهای غیراخلاقی پیامدهای گستردهای در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی دارند. سازمانها و کسبوکارها سالانه میلیاردها دلار به دلیل تقلب، فساد و سایر رفتارهای غیراخلاقی زیان میبینند. عدم پایبندی به اصول اخلاقی منجر به کاهش اعتماد اجتماعی، افزایش بیعدالتی و گسترش ناهنجاریهای اجتماعی میشود.
روش کار: این پژوهش با هدف بررسی شرایط وسوسهآمیز بر صداقت و تحلیل تأثیر القای مفاهیم درستکاری بر خودکنترلی و کاهش تقلب، بهصورت آزمایشگاهی، با طرح عاملی ۲×۳ طراحی و با شرکت 230 نفر از دانشجویان در آزمایشگاه تحقیقات کسب وکار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران اجرا شد. شرکتکنندگان در شرایط مختلفی از نظر میزان وسوسه (سه سطح) و القای مفاهیم درستکاری (دو سطح) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات عمومی و آزمون با امکان تقلب در پاسخها بود. در شرایط آمادهسازی، شرکتکنندگان پیش از انجام تکلیف اصلی، در نرمافزار MediaLab یک تکلیف چند گزینه ای که شامل انتخاب کلمات مترادف با صداقت و درستکاری بود، انجام دادند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندعاملی(Anova) در نرم افزار SPSS-27 بررسی شد.
یافته ها: نتایج بهدستآمده حاکی از تاثیر معنادار وجود شرایط وسوسهآمیز بر تقلب (7.747,F= 6, df=0.05sig<) بود. تاثیر معناداری میان افزایش وسوسه بر میزان تقلب (0.05 <sig)، القای مفاهیم درستکاری بر میزان تقلب (0.240, F=1, df=0.05sig>) دیده نشد.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد افراد در موقعیتهایی که احتمال افشای رفتار نادرست پایین است، بیشتر به تقلب روی میآورند. اما نه بصورت افراطی، میزان تقلب معمولاً در سطحی مشخص متوقف میشود. بر اساس نتایج، یادآوری سادهی ارزشهای اخلاقی پیش از قرار گرفتن در موقعیتهای وسوسهانگیز، بهتنهایی برای افزایش خودکنترلی و کاهش رفتارهای نادرست کافی نیست.
روش کار: این پژوهش با هدف بررسی شرایط وسوسهآمیز بر صداقت و تحلیل تأثیر القای مفاهیم درستکاری بر خودکنترلی و کاهش تقلب، بهصورت آزمایشگاهی، با طرح عاملی ۲×۳ طراحی و با شرکت 230 نفر از دانشجویان در آزمایشگاه تحقیقات کسب وکار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران اجرا شد. شرکتکنندگان در شرایط مختلفی از نظر میزان وسوسه (سه سطح) و القای مفاهیم درستکاری (دو سطح) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات عمومی و آزمون با امکان تقلب در پاسخها بود. در شرایط آمادهسازی، شرکتکنندگان پیش از انجام تکلیف اصلی، در نرمافزار MediaLab یک تکلیف چند گزینه ای که شامل انتخاب کلمات مترادف با صداقت و درستکاری بود، انجام دادند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندعاملی(Anova) در نرم افزار SPSS-27 بررسی شد.
یافته ها: نتایج بهدستآمده حاکی از تاثیر معنادار وجود شرایط وسوسهآمیز بر تقلب (7.747,F= 6, df=0.05sig<) بود. تاثیر معناداری میان افزایش وسوسه بر میزان تقلب (0.05 <sig)، القای مفاهیم درستکاری بر میزان تقلب (0.240, F=1, df=0.05sig>) دیده نشد.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد افراد در موقعیتهایی که احتمال افشای رفتار نادرست پایین است، بیشتر به تقلب روی میآورند. اما نه بصورت افراطی، میزان تقلب معمولاً در سطحی مشخص متوقف میشود. بر اساس نتایج، یادآوری سادهی ارزشهای اخلاقی پیش از قرار گرفتن در موقعیتهای وسوسهانگیز، بهتنهایی برای افزایش خودکنترلی و کاهش رفتارهای نادرست کافی نیست.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
