مقالات پذیرفته شده                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استاد، گروه هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده:   (188 مشاهده)
مقدمه: با این­ که استدلال فضایی به عنوان نوعی شناخت، از جمله عوامل ذهنی موثر بر پاسخ خلاقانه معماری است، در خصوص جایگاه آن در روند طراحی معماری و مراحلش، مشکلات آموزشی و شناختی حل نشده بسیاری وجود دارد. لذا هدف پژوهش حاضر، تبیین جایگاه استدلال فضایی در روند طراحی معماری و مراحلش بود. روش: روش این پژوهش کیفی بود که در گام نخست، توصیفی-تحلیلی با بهره از تحلیل محتوا در دو حوزه علوم شناختی و معماری بود و در گام دوم شامل موردپژوهی کیفی تجربۀ دانشجویان ارشد معماری پیرامون تجربۀ طراحی آن­ها و تحلیل توصیفی داده­های حاصل از پرسشنامه بود. یافته­ها: براساس یافته­ های تحلیلی گام اول، توسعه استدلال فضایی از طریق توسعه حافظه فعال بطور غیرمستقیم در بهبود روند طراحی معماری نقش دارد و از طریق بهبود توانایی­ هایی همچون تجسم فضایی، بازسازی تصاویر و جهت­ یابی فضایی که لازمۀ بسیاری از توانش­ های پایه در معماری هستند، بطور مستقیم سبب بهبود روند طراحی معماری است. یافته ­ها در گام دوم حاکی از آن بود که توانش­های پایه مرتبط با استدلال فضایی  در تمامی مراحل طراحی معماری، خصوصا بر مرحلۀ اشراق مورد استفاده قرار می­ گیرند.  نتیجه­ گیری: استدلال فضایی بر تمامی مراحل طراحی معماری نقش داشته و استدلالی اساسی برای بهبود روند طراحی معماری است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: آموزش و پرورش و بازتوانی شناختی
دریافت: 1399/4/13 | پذیرش: 1399/7/28

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به تازه های علوم شناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Advances in Cognitive Science

Designed & Developed by : Yektaweb