دوره 21، شماره 4 - ( زمستان 1398 )                   جلد 21 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Valizade S, Fallahi M H, Mahmoodi Bakhtiari B. Comprehension and Production of Spatial and Non-Spatial Prepositions in SLI Children versus ND Children Based on Cognitive Linguistics. Advances in Cognitive Sciences. 2019; 21 (4)
URL: http://icssjournal.ir/article-1-1069-fa.html
ولی‌زاده سبا، فلاحی محمدهادی، محمودی بختیاری بهروز، فهام مریم. درک و بیان حروف اضافه‌ی‌ مکانی و غیرمکانی در کودکان مبتلا به آسیب ویژه‌ی‌ زبانی در مقایسه با کودکان طبیعی در چارچوب زبان‌شناسی شناختی. تازه های علوم شناختی. 1398; 21 (4)

URL: http://icssjournal.ir/article-1-1069-fa.html


1- دانشجوی دکتری، گروه زبان‌شناسی همگانی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی
2- ستادیار گروه زبان‌شناسی رایانشی مرکز منطقه‌ای اطلاع‌رسانی علوم و فن‌آوری
3- دانشیار پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران
4- دانشکده‌ علوم توانبخشی، گروه گفتاردرمانی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
چکیده:   (645 مشاهده)
مقدمه: انقلاب نورونی در نظریه‌ی زبانی به درک ماهیت و عملکرد مغز و ذهن و پیوند آنها با بدن در چارچوب نظریه‌‌ی شناختی دریچه‌ای نوین می‌گشاید. هدف: واژه‌های فضایی که حروف اضافه‌ی مکانی را نیز شامل می‌شوند در زبان‌های مختلف ریشه در طرحواره‌های تصویری دارند بنابراین هدف این پژوهش چگونگی درک و بیان حروف اضافه‌ی‌ مکانی در مقایسه با غیر‌مکانی‌ها در کودکان مبتلا به آسیب ویژه‌ی‌ زبانی و کودکان طبیعی است. پرسش: کودکان مبتلا به آسیب ویژه‌‌ی زبانی در غیاب اختلالات یادگیری و حسی-حرکتی دارای اختلال در درک و استفاده از واژه‌های دستوری زبان هستند. در این پژوهش این پرسش مطرح است که آیا درک و کاربرد حروف اضافه‌‌ی ‌مکانی و غیرمکانی در کودکان مبتلا به آسیب ویژه‌ی‌ زبانی و کودکان طبیعی مشابه است؟ روش: آزمودنی‌ها شامل 8 کودک 5 تا 8 ساله‌ی فارسی‌زبان مبتلا به آسیب ویژه‌‌ی زبانی است که در گروه شاهد با 8 همتای طبیعی مقایسه شدند. نمونه‌‌ها با آزمون محقق ساخته‌ درک و کاربرد حروف اضافه‌ ساده ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون T بررسی شد. یافته ها: میزان درک و کاربرد حروف اضافه‌ی ساده‌ی مکانی در کودکان مبتلا به آسیب ویژه‌ی زبانی کمتر از کودکان طبیعی است، و همچنین در کودکان مبتلا به آسیب ویژه‌‌ی زبانی میزان درک و کاربرد حروف اضافه‌ی غیرمکانی کمتر از میزان درک و کاربرد حروف اضافه‌‌ی مکانی‌ است. نتیجه‌گیری: از آن‌جا که حروف اضافه‌ی مکانی، واژه‌های فضایی هستند و ریشه در طرحواره‌های تصویری دارند، بنابراین در چارچوب زبان‌شناسی شناختی در تأیید عملکرد غیرحوزه‌ای مغز، کودکان مبتلا به آسیب ویژه‌ی زبانی در درک و استفاده از حروف اضافه‌ی مکانی اختلالات کمتری نسبت به غیرمکانی‌ها نشان دادند.
     
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: روان شناسی شناختی
دریافت: ۱۳۹۸/۱۰/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۸/۱۰/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۰/۲۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به تازه های علوم شناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Advances in Cognitive Science

Designed & Developed by : Yektaweb