fa طراحی و روایی‌سنجی بسته نرم‌افزاری مبتنی بر واقعیت مجازی با تصاویر حقیقی جهت بهبود نشانگان نقص توجه مدل سازی شناختی، پردازش سیگنال و تصویربرداری مغز پژوهشي اصیل Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:B Titr;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> عدم تمرکز با وجود عوامل مزاحم یکی از نشانگان نقص توجه است و شبیه‌سازی آنها در محیط واقعیت مجازی می‌تواند در کاهش حساسیت نسبت به آنها و بهبود نقص توجه مؤثر باشد. هدف پژوهش حاضر، طراحی و روایی‌سنجی بسته‌ نرم‌افزاری مبتنی بر واقعیت مجازی برای کاهش اثر عوامل حواس‌پرتی و بهبود نشانگان نقص توجه بود.</span></span><br> <span style="font-family:B Titr;"><span style="font-size:12.0pt;">روش‌ کار:</span></span> <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">در این پژوهش یک بسته‌ نرم‌افزاری واقعیت مجازی شامل 18 فیلم کوتاه پانورامیک با سناریوهای مشخص تدوین شد. برای سنجش اعتبار محتوایی از بین‌ متخصصان نقص توجه و واقعیت مجازی، 10 نفر به ‌‌صورت هدفمند انتخاب شده و نرم‌افزار در اختیار آنها قرار گرفت و ضریب توافق کاپا تحلیل شد. برای اجرای مقدماتی، از بین دانش‌آموزان دختر مبتلا به نقص توجه کلاس ششم ابتدایی اصفهان، یک نمونه‌ 14 نفری به ‌شیوه‌ در دسترس انتخاب و به ‌طور تصادفی در دو گروه مساوی آزمایش و کنترل گمارده شدند. مداخله به مدت 9 هفته و 18 جلسه برای گروه آزمایش انجام شد و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. پرسشنامه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">SNAP-IV</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> توسط والدین آزمودنی‌ها در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل و نتایج با استفاده از آزمون من‌ویتنی در نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">SPSS-23</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> تحلیل شد.</span></span><br> <span style="font-family:B Titr;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> ضریب کاپای 83/0 نشا‌ن‌دهنده‌ اعتبار محتوایی روش مزبور است. نتایج آزمون من‌ویتنی بیانگر تأثیر نرم‌افزار فوق بر بهبود نشانگان نقص توجه دانش‌آموزان <span style="color:black;">بود (232/3-</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">F</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 001/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P=</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <span style="font-family:B Titr;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> فناوری واقعیت مجازی با شبیه‌سازی‌ عوامل مؤثر در بروز حواس‌پرتی در یک بستر مجازی و نیز با قابلیت شخصی‌سازی محیط بر اساس نیازهای بیمار می‌تواند در بهبود نشانگان نقص توجه در کودکان موثر باشد.</span></span></div> <strong>Introduction:</strong> The inability to concentrate on a specific topic in the presence of distracting factors is of evident symptoms of Attention Deficit Disorder (ADD). Controlled simulation of such factors through immersion in real environments by Virtual Reality (VR) technology can be effective to improve attention. The study aims to design and validate a VR-based software package to decrease the effect of distraction factors and improve ADD symptoms.<br> <strong>Methods:</strong> The VR-based software package comprises 18 short panoramic footages with pre-determined scenarios, each of which includes the main topic and some irrelevant distracting factors. The intervention procedure includes watching two footages per session and answering the related questions. For content validation, five attention psychotherapists and five VR experts were selected on purpose, and after applying their revisory comments, the results of the validation questionnaires were analyzed to obtain the Cohen&#39;s Kappa coefficient. For introductory intervention, the population comprised all female students with ADD in grade six of the elementary school in 2017-18 academic years in Isfahan, Iran. A limited sample of 14 people was selected based on inclusion criteria and randomly assigned to equal experimental and control groups. The intervention was carried out for the experimental group in nine sessions, while the control group was on the waiting list. All subjects&#39; parents completed the SNAP-IV questionnaires before and after the intervention period, and the results were analyzed the using non-parametric Mann&ndash;Whitney U test in SPSS-23.<br> <strong>Results:</strong> Cohen&#39;s Kappa coefficient of 0.83 shows acceptable content validity. The Mann&ndash;Whitney U test indicated the effectiveness of VR-based software package on improving attention in students with ADD (F=-3.232, P=0.001).<br> <strong>Conclusion:</strong> Simulating real distracting factors in an immersive VR platform can lead to an improvement in attention and reduce ADD symptoms. Moreover, customizing the virtual environment based on the subject&rsquo;s demands can provide an ideal therapy plan. <span dir="RTL"></span> واقعیت مجازی, اختلال نقص توجه, درمان مجازی Virtual reality, Attention deficit disorder (ADD), Virtual therapy 79 94 http://icssjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-68-2&slc_lang=fa&sid=1 Fattaneh Khojastebakht1 فتانه خجسته‌بخت 10031947532846009897 10031947532846009897 No MSc of Biomedical Engineering, Department of Biomedical Engineering, Faculty of Engineering, University of Isfahan, Isfahan, Iran کارشناسی ارشد مهندسی پزشکی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Javad Rasti جواد راستی Rasti@eng.ui.ac.ir 10031947532846009898 10031947532846009898 Yes Assistant Professor of Biomedical Engineering, Department of Biomedical Engineering, Faculty of Engineering, University of Isfahan, Isfahan, Iran استادیار گروه مهندسی پزشکی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Mahgol Tavakoli ماهگل توکلی 10031947532846009899 10031947532846009899 No Assistant Professor of Psychology, Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Nasibeh Sarrami Foroushani نسیبه صرامی فروشانی 10031947532846009900 10031947532846009900 No PhD Student of Psychology, Department of Psychology, Humanistic and Basic Science Faculty, Yazd Science and Art University, Yazd, Iran دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر یزد، یزد، ایران