Advances in Cognitive Sciences

fa تاثیر آموزش سبک اسناد خوش‌بینانه بر خودکارآمدی پسران عادی و نارساخوان The effect of optimistic attributional style training on self-efficacy of normal and dyslexic boys آموزش و پرورش و بازتوانی شناختی پژوهشي اصیل Research مقدمه: خودکارآمدی، یکی از مهم‌ترین توانایی‌های شناختی برای موفقیت کودکان است که نقص در آن منجر به شکست می‌شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش سبک اسناد خوش‌بینانه بر خودکارآمدی پسران عادی و نارساخوان پایه چهارم شهر اصفهان بود. روش کار: پژوهش حاضر تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری به همراه گروه کنترل بود. پس از غربالگری بر مبنای تست هوش  Cattell(1973)، چک لیست نارساخوانی بذر افشان مقدم (1376)، آزمون خواندن و نارساخوانی کُرمی نوری و مرادی (1384) و پرسشنامه سبک اسنادی کودکان  Seligman(1984) از جامعه دانشآموزان پسر پایه چهارم شهر اصفهان، 60 نفر به شیوه تصادفی چند مرحله‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. سپس 30 نفر به صورت تصادفی به گروه آزمایش و کنترل عادی و 30 نفر به گروه آزمایش و کنترل نارساخوان گمارده شدند. بعد از اجرای پیش‌آزمون شامل آزمون خودکارآمدی  Bandura(2006) و ارائه آموزش سبک اسناد خوشبینانه، پسآزمون و پیگیری 1 ماهه اجرا شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که آموزش سبک اسناد خوش‌بینانه در پس‌آزمون و پیگیری بر خودکارآمدی عمومی و زیر مقیاس مهارت‌های اجتماعی و واکنش‌های هیجانی گروه‌های آزمایش موثر بوده است (05/0P<) همچنین، این آموزش در پس‌آزمون و پیگیری بر خودکارآمدی تحصیلی گروه عادی و خودکارآمدی خواندن گروه نارساخوان نیز موثر بود (05/0P<)، ولی بر خودکارآمدی خواندن گروه عادی و خودکارآمدی تحصیلی گروه نارساخوان تاثیر نداشت (05/0P>). نتیجه‌گیری: آموزش سبک اسناد خوش‌بینانه، قادر به ارتقای خودکارآمدی پسران عادی و نارساخوان است و از این برنامه میتوان در جهت ارتقای خودکارآمدی کودکان بهره برد. Introduction <table cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"> <tbody> <tr> <td> <div> </div> </td> </tr> </tbody> </table> : Self-efficacy is one of the most important cognitive abilities in which defect leads to failure. The purpose of this study was to investigate the effect of optimistic attribution style training on self-efficacy of normal and dyslexic boys of fourth grade in Isfahan city. Methods: The study design was experimental with pre-test, post-test, follow-up and control group. After screening based on Cattell's Intelligence Test (1973), Seligman's Children Attribution Style Questionnaire (1984), Bazrafshan Moghadam Dyslexia Checklist (1997) and Kormi Nouri and Moradi Reading and Dyslexia test (2005), from the population of fourth grade male students in Isfahan city, 60 students were selected in a multi-stage random manner. Thirty normal students were randomly assigned to the experimental and control groups and 30 dyslexic students were randomly assigned to the experimental and control groups. After performing a pre-test including bandura's self-efficacy questionnaire (2006) and presenting the optimistic attributional style training, post-test and follow-up test were performed. Results: The results of the analysis of variance with repeated measures showed that optimistic attribution style training was effective on the general self-efficacy and social skills and emotional reactions subscales of  the experimental groups in post-test and one-month follow-up test )P<0.05). This training was effective on the academic self-efficacy of the normal experimental group and the reading self-efficacy of the experimental dyslexic group in both post-test and follow up (P<0.05), but it was not effective on the reading self-efficacy of the normal experimental group and the academic self-efficacy of the experimental dyslexic group in post-test and follow up (P>0.05). Conclusion: Optimistic attribution style training can improve normal and dyslexic boys’ self-efficacy, and this program can be used to improve children's self-efficacy. آموزش سبک اسناد خوش‌بینانه, خودکارآمدی, پسران نارساخوان Optimistic attributional style training, Self-efficacy, Dyslexic boys 123 136 http://icssjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-464-2&slc_lang=fa&sid=1 Elham Eskandari الهام اسکندری 10031947532846009903 10031947532846009903 No . MA in Clinical Psychology, Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Shole Amiri شعله امیری S.amiri@edu.ui.ac.ir 10031947532846009904 10031947532846009904 Yes Professor of Department of Psychology, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran استاد گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Amir Ghamarani امیر قمرانی 10031947532846009905 10031947532846009905 No Assistant Professor of Department of Children with Special Needs, Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran استادیار گروه کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران