fa بررسی شاخص‌های روان‌سنجی پرسشنامه باورهای اختلال خوردن تخصصي Special پژوهشي اصیل Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><span style="font-size: 12px;"><strong><span style="position: relative; top: 1pt;">هدف:</span></strong>&nbsp;پژوهش حاضر به منظور ارزیابی ویژگی&shy;های روان&shy;سنجی و هنجاریابی <em>پرسشنامۀ باورهای اختلال خوردن</em> کوپر و همکارانش (۱۹۹۷) انجام شد.<br> <strong>روش:</strong> نمونه <em>آماری</em> این پژوهش دانش&shy;آموزان سال دوم دبیرستان ۱۸ کلاس (۴۰۳ نفر) بودند که از میان دبیرستان‌های دولتی دخترانۀ شهر تهران، به شیوۀ خوشه&shy;ای مرحله&shy;ای انتخاب شده بودند. تمام آزمودنی&shy;ها به نسخه فارسی <em>پرسشنامۀ باورهای اختلال خوردن</em> و نسخه کوتاه <em>پرسشنامۀ طرح‌واره&shy;ها یا باورهای ناسازگار هسته&shy;ای یانگ</em> (۱۹۹۸) پاسخ دادند.<br> <strong>یافته &shy;ها:</strong> روایی این <em>پرسشنامه</em> به وسیله شاخص&shy;های روایی همگرا و همزمان، و تحلیل عاملی بررسی شد. نتایج تحلیل عوامل با استفاده از روش&shy;های مؤلفه&shy;های اصلی و چرخش واریماکس نشان داد که این پرسشنامه از چهار عامل خودباوری‌های منفی، کنترل پرخوری، خودپذیری و پذیرش به وسیله دیگران تشکیل شده است. این عوامل بیش از ۴۶/۲۶ درصد واریانس کل را تبیین می&shy;کنند. روایی همگرای این پرسشنامه با محاسبه ضریب همبستگی زیرمقیاس&shy;های این پرسشنامه با یکدیگر و با کل پرسشنامه تأیید شد که این ضرایب بین ۰/۳۱ تا ۰/۸۴ متغیر و معنادار بودند (P>۰/۰۱). روایی همزمان نیز با به کارگیری مقیاس باورهای ناسازگار اولیه برآورد شد که ضریب همبستگی میان این دو پرسشنامه ۰/۴۸ بود <span style="text-align: justify;">(P>۰/۰۱</span><span style="text-align: justify;">)</span>. <em>اعتبار پرسشنامۀ باورهای اختلال خوردن</em> با روش‌های آلفای کرونباخ و روش دونیمه‌سازی تحلیل شد که به ترتیب ضرایب ۰/۸۹و ۰/۷۲ به دست آمد.<br> <strong>نتیجه&shy; گیری:</strong> با در نظر گرفتن نتایج این پژوهش، می&shy;توان گفت <em>آزمون باورهای اختلال خوردن</em> به طور کلی می&shy;تواند ابزاری معتبر در ارزیابی باورهای اختلال خوردن در جمعیت ایرانی باشد.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><strong>Objective</strong>: The aim of the present study was to evaluate the psychometric properties of Eating Disorder Beliefs Questionnaire (EDBQ) (Cooper et al. 1997).<br> <strong>Method</strong>: The sample consisted of 18 classes (403 high school girls) which were selected through cluster random sampling from among public high schools in the City of Tehran. All participants responded to Persian version of the EDBQ and the Young Schema Questionnaire-Short Form (YSQSF).<br> <strong>Results</strong>: The validity of the questionnaire was investigated using convergent and discriminative validity and exploratory factor analysis. Results from factor analysis of the EDBQ using Varimax rotation method, yielded 4 factors labeled: 1- Negative Self Beliefs; 2- Other Acceptance; 3- Self Acceptance; and 4- Overeating Control, which explained more than 46.26% of the total variance. EDBQ inter-factor correlations ranged from 0.31 to 0.84 (p<0.01). Convergent validity was assessed by computing a correlation coefficient between EDBQ and YSQ-SF total scores, which was 0.48 (p<0.01). The reliability of EBDQ was calculated using Alpha Cronbach and split-half method which was 0.89 and 0.72 respectively. Conclusion:</span><br> <span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; font-weight: 700; color: rgb(0, 0, 0); font-family: tahoma; font-size: 12px; text-align: justify;">Conclusion: </span><span style="font-size:12px;">The findings of this study, it could be stated that EDBQ can be used as a reliable instrument for evaluating eating disorder beliefs in the Iranian population.</span></div> شاخص های روان سنجی, اعتبار, روایی و پرسشنامه باورهای اختلال خوردن Psychometric Properties, Validity, Reliability, Eating Disorder Beliefs Questionnaire (EDBQ) 38 46 http://icssjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-2-17&slc_lang=fa&sid=1 Shayeghian Zeinab زینب شایقیان shayeghian@yahoo.com 10031947532846003752 10031947532846003752 Yes Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Maryam Vafae مریم وفایی 10031947532846003753 10031947532846003753 No Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran استاد گروه روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس