other بررسی نقش بازشناسی هیجان در چهره به عنوان عملکردی مستقل از کارکردهای شناختی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنیا تخصصي Special پژوهشي اصیل Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:tahoma;"><strong>هدف</strong>: پژوهش‌ها دربارۀ اینکه نقص بیماران اسکیزوفرنیا در بازشناسی هیجان در چهره، بخشی از بدکارکردی عملکردهای شناختی است یا خود اختلالی مجزا محسوب می&shy;شود، هنوز به نتیجۀ مشخصی نرسیده &shy;اند. بنابراین هدف اصلی پژوهش پیشِ رو این است که با نگاهی تازه به این مسأله بتواند نتایج ضد و نقیض پژوهش &shy;های پیشین را تا حدی توجیه کند؛ با این فرض که بازشناسی هیجان در چهره کارکردی مستقل و مجزاست، اگرچه بازشناسی صحیح&nbsp; نیازمند عملکرد درست کارکردهای شناختی مرتبط است.<br> <strong>روش: </strong>گروه نمونۀ این پژوهش ۵۵ بیمار مبتلا به اسکیزوفرنیا بود. کارکردهای شناختی با خرده‌آزمون‌های تداعی زوج&shy;های کلامی از مقیاس تجدید&shy;نظر شدۀ حافظۀ و کسلر، خرده&shy;آزمون تنظیم تصاویر از مقیاس هوش وکسلر و آزمون نگهداری پیوسته سنجش شدند. بازشناسی هیجان در چهره نیز با تصاویر هیجانی چهرۀ اکمن و فرایزن (۱۹۷۶) بررسی شد.<br> <strong>یافته&shy; ها</strong>: یافته&shy; ها نشان دادند که تمامی متغیرها با هم همبستگی مثبت و معناداری دارند (۰/۰۰۱&nbsp;<span dir="LTR">p<</span>). از سوی دیگر، نتایج آزمون <span dir="LTR">t</span> نیز نشان&shy; داد که کارکردهای شناختی بیماران اسکیزوفرنیا (که عملکرد ضعیفی در بازشناسی هیجان در چهره داشتند) در مقایسه با گروه دیگر بیماران که در آن مؤلفه عملکرد بهتری داشتند تفاوت معناداری ندارد.<br> <strong>نتیجه‌گیری: </strong>یافته‌های پژوهشی حاضر در راستای فرضیۀ پژوهش است؛ بر اساس این فرضیه، بازشناسی هیجان در عین حال که خود عملکردی مستقل است، به کارکرد صحیح عملکردهای شناختی مرتبط نیاز دارد. این نتیجه دلالت درمانی مهمی به منظور بهبود بازشناسی هیجان در چهره به عنوان کارکردی مستقل به دست می‌دهد.</span></span></div> <strong>Introduction:</strong> numerous studies have examined the facial emotion recognition in patients with schizophrenia with the majority reporting impaired ability to recognize emotions, however the question whether this reflects distinct functional deficits or is secondary to a global cognitive impairment, has not been well explored. The purpose of our study was to explain such inconsistent findings in a new perspective. We hypothesized that facial affect recognition is a distinct function since the accurate facial emotion recognition requires several cognitive performance to support the ability of identifying the affects correctly.<br> <strong>Method:</strong> the study was implemented on 55 patients with schizophrenia (19 male and 36 female). The &lsquo;verbal paired associates&rsquo; subtest of Wechsler Memory Scale Revised (WMS_R), &lsquo;picture arrangement subtest&rsquo; of <em>Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS)</em> and the continuous performance test (CPT) were used to assess the participants&rsquo; cognitive functions. Facial emotion recognition was examined following the presentation of images of facial emotions according to Ekman and Friesen (1976).<br> <strong>Results: </strong>while findings suggested a significant correlation for all variables (p<0/001), t-test results failed to show any significant difference between the two groups of patients (impaired and unimpaired in facial emotion recognition) in terms of their cognitive performance.<br> <strong>Conclusion: </strong>facial emotion recognition appears to be a distinct cognitive feature which contributes to the heterogeneity of the disorder. These results may have implications for psychological rehabilitation to increase facial emotion recognition as distinct cognitive function.&nbsp; اختلال اسکیزوفرنیا, بازشناسی هیجان در چهره, عملکرد شناختی Schizophrenia, Facial Emotion Recognition, Cognitive Performance. 1 7 http://icssjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-2-183&slc_lang=other&sid=1 Elham Moosavian الهام موسویان elham_moosavian@yahoo.com 10031947532846003907 10031947532846003907 Yes MSc., Department of clinical Psychology, School of Education and Psychology, Shiraz University, Shiraz, Iran ,Shiraz,Iran. کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان-شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. Habib Hadianfard حبیب هادیان فرد 10031947532846003908 10031947532846003908 No PhD, Assistant Professor, Department of clinical Psychology, School of Education and Psychology, Shiraz University, Shiraz, Iran. استادیار، دکترای روانشناسی، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران