<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Advances in Cognitive Sciences</title>
<title_fa>تازه های علوم شناختی</title_fa>
<short_title>Advances in Cognitive Sciences</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://icssjournal.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1561-4174</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2783-073x</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.30514/icss</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1389</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2011</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>12</volume>
<number>4</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مقایسه کارکردهای اجرایی خودتنظیمی هیجان و انگیزش در زیرمجموعه‌های اختلال کمبود توجه – بیش‌فعالی بر اساس مدل بارکلی</title_fa>
	<title>Comparison of self-regulation of Emotional and Motivational Executive Functions in Subtypes of Attention-Deficit / Hyperactivity Disorder Based on Barkley's Model</title>
	<subject_fa>تخصصي</subject_fa>
	<subject>Special</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;&lt;strong&gt;هدف&lt;/strong&gt;: &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;مقایسۀ کارکردهای اجرایی خودتنظیمی هیجان و انگیزش در زیرمجموعه &amp;shy;های اختلال کمبود&amp;shy;توجه- بیش&amp;shy;فعالی بر اساس مدل بارکلی.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;روش:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt; در این مطالعه علی- مقایسه &amp;shy;ای است، ۵۰ دانش &amp;shy;آموز پسر۹ تا ۱۱ سالۀ مبتلا به اختلال کمبود&amp;shy;توجه- بیش&amp;shy;فعالی &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;با استفاده از &lt;em&gt;پرسشنامۀ علایم مرضی کودکان-۴&lt;/em&gt; &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;(CSI-۴)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;، مصاحبۀ تشخیصی بالینی و &lt;em&gt;آزمون هوش&lt;/em&gt; &lt;em&gt;ریون&lt;/em&gt; انتخاب شدند. آزمودنی&amp;shy;ها به دو گروه ۲۵ نفرۀ مبتلا به نوع &lt;em&gt;بیش&amp;shy; فعالی- تکانشگری غالب&lt;/em&gt; (&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;ADHD-PHI&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;) و نوع &lt;em&gt;بی&amp;shy;توجهی غالب&lt;/em&gt; (&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;ADHD-PI&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;) تقسیم و سپس با &lt;em&gt;آزمون بندر گشتالت&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;، &lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;آزمون زمان واکنش تشخیصی&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; &lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;و&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt; تکالیف محقق&amp;shy; ساخته&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt; ارزیابی شدند. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;داده &amp;shy;ها به کمک آزمون تحلیل واریانس چند متغیره تحلیل شد. &lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;یافته&amp;shy; ها:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;دو گروه در بازداری رفتاری (P=۰/۰۰۱&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;) و خودتنظیمی هیجان و انگیزش (P=۰/۰۱&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;و &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: tahoma, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;&quot;&gt;P=۰/۰۰۱&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;) تفاوت معنادار داشتند. به عبارتی، عملکرد دانش &amp;shy;آموزان مبتلا به کمبود توجه، در بازداری رفتاری و خودتنظیمی هیجان و انگیزش بهتر از گروه بیش&amp;shy;فعال بود.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;نتیجه&amp;shy; گیری:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt; یافته&amp;shy; های &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;این پژوهش حاکی از آن است که دو گروه از نظر سبب&amp;shy; شناسی از یکدیگر متمایزند. به &amp;shy;علاوه، مشخص شد که به دلیل وجود نقص اولیه در بازداری رفتاری، مشکلات و نارسایی&amp;shy; های گروه مبتلا به &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;نوع بیش &amp;shy;فعالی- تکانشگری غالب در کارکردهای اجرایی بیشتر از گروه مبتلا به نوع بی&amp;shy; توجهی غالب است. از این رو، نظریۀ بارکلی در زمینۀ &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt;اختلال کمبود&amp;shy;توجه- بیش&amp;shy; فعالی&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:tahoma,sans-serif;&quot;&gt; تأیید شد.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12px;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Objective&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;:&lt;/strong&gt; Comparison of self-regulation of emotional and motivational executive functions in subtypes of attention-deficit/hyperactivity disorder based on Barkley&amp;#39;s model.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Method&lt;/strong&gt;: In this ex post facto research, 50 male students with ADHD (ages 9 to 11) were selected using Child Symptom Inventory-4 (SCI-4), clinical interview and Raven&amp;#39;s Intelligence Test. The subjects were assigned to two groups of ADHD-PHI (predominantly hyperactive-impulsive type) and ADHA-PI (predominantly inattentive type) with 25 subjects in each group. The subjects were then assessed by Bender-Gestalt Test, Discriminative Reaction Time Test, and researcher-made tasks. Data were analyzed using multivariate analysis of variance.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Results: &lt;/strong&gt;There was a significant difference between two groups in behavioral inhibition (P=0.001) and self-regulation of emotion and motivation (P=0.001 and P=0.01). In other words, the students with ADHA-PI had a better performance in behavioral inhibition and self-regulation of emotion and motivation in comparison with the group with ADHD-PHI.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;In general, findings suggest that both groups can be differentiated based on etiological factors. Furthermore, it was demonstrated that due to a primary deficit in behavioral inhibition in ADHD-PHI, this group had more difficulties and deficiencies on executive functions than the group with ADHD-PI. Therefore, Barkley&amp;#39;s model of ADHD was confirmed.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>نظریۀ بارکلی, بیش‌فعالی- تکانشگری, بی‌توجهی غالب, بازداری رفتاری, خودتنظیمی هیجان و انگیزش</keyword_fa>
	<keyword>Barkley's Model, ADHD-PHI, ADHD-PI, Behavioral Inhibition, Self-Regulating Of Emotion And Motivation</keyword>
	<start_page>67</start_page>
	<end_page>77</end_page>
	<web_url>http://icssjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-2-162&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Touraj </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hashemi Nosrat Abad</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>تورج</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>هاشمی نصرت‌آباد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>tourajhashemi@yahoo.com</email>
	<code>10031947532846002862</code>
	<orcid>10031947532846002862</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Tabriz University, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Majid </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mahmoud Alilou</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مجید</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمود علی‌لو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846002863</code>
	<orcid>10031947532846002863</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Tabriz University, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fatemeh </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ne'mati Sougi Tapeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نعمتی سوگی‌تپه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846002864</code>
	<orcid>10031947532846002864</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Tabriz University, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی دکترای روان‌شناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hossein Ali </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Gholam Rostami</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسین‌علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>غلام رستمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846002865</code>
	<orcid>10031947532846002865</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Tabriz University, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
