دوره 11، شماره 3 - ( پاییز 1388 )                   جلد 11 شماره 3 صفحات 12-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2- دانشیارگروه روان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، تهران، ایران.
3- استادیار گروه روا نشناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات فارس، شیراز، ایران.
4- استادیار گروه روان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
چکیده:   (3434 مشاهده)
هدف: هدف این پژوهش، بررسی نقش متغیرهای شناختی، ابعاد فراشناختی و هیجانات در رفتار سوءمصرف مواد مراجعان مراکز درمان سوءمصرف مواد (در شهر بندرعباس ) و مقایسه آن باگروه عادی است .
روش: پژوهش حاضر یک طرح مورد–شاهدی است که در آن 100 نفر ازسوءمصرف کنندگان مو اد با 100 فرد عادی که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب ، و از نظر برخی متغیرهای جمعیت شناختی تقریباً همتا شده بودند، مقایسه شدند . داده ها به کمک پرسشنامه های اطلاعات زمینه ای، مصاحبه بالینی، پرسشنامه نگرشهای ناکارآمد پرسشنامه جمع آوری و سپس با بهره گیری از ،(DASS) فراشناخت و پرسشنامه اضطراب، افسردگی، استر س و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند .
یافته ها: یافته ها t شاخصهای آمار توصیفی، آزمون نشان دادند که دو بعد فراشناخت (باورهای مربوط به اطمینان شناختی و کنترل ناپذیر بودن افکار ) با مصرف مواد رابطه معنا دار دارند. همچنین، سوءمصرف کنندگان مواد، اضطراب، افسردگی و استرس بیشتری را تجربه کرده و از نظر شناختی نیز درصد بیشتری از آنها (در مقایسه با گروه شاهد) نگرشهای ناکارآمد را نشان دادند . همچنین، همبستگی معنادار بین 4 بعد از ابعاد فراشناخت (اعتمادشناختی، خودآگاهی شناختی، باورهای مثبت و باورهای مربوط به کنترل ناپذیری افکار ) با پی آمدهای روان شناختی (استرس، اضطراب و افسردگی ) مشاهده شد .
نتیجه گیری: از دیدگاه فراشناختی، سوءمصرف مواد یک روش مؤثر برای تعدیل سریع رویدادهای شناختی مانند احساسات، افکار یا خاطرات است . بنابر این، این احتمال وجود دارد که رابطه بین هیجان و سوءمصرف مواد به وسیله فراشناخت میانجی گری شود . این نتایج می تواند حاکی از نقش مهم نظریه فراشناخت در فهم و درمان سوءمصرف مواد باشد.
متن کامل [PDF 397 kb]   (2203 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1388/3/1 | پذیرش: 1388/5/1 | انتشار: 1388/7/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.