دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1391 )                   جلد 14 شماره 1 صفحات 40-31 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استادیار علوم اعصاب شناختی (مغز و شناخت)، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده:   (2280 مشاهده)
هدف: افراد مصرف کننده اوپیوم نقص در کارکردهای توجهی دارند. تقدم و تاخر نقصان توجهی و مصرف مواد همواره مورد بحث بوده است و یک راه بررسی این موضوع مطالعه افراد با دوره های کوتاه و بلند پرهیز است. هدف پژوهش حاضر مقایسه کارکردهای توجهی مردان معتاد با پرهیز کوتاه و بلندمدت است.
روش: در این مطالعه مقطعی مقایسه ای ۶۰ نفر از افراد با سابقه اعتیاد عضو یک سازمان مردم نهاد معتادان در دو گروه با پرهیز کوتاه مدت (کمتر از ۶ ماه) و بلندمدت (بیش از ۶ ماه) با آزمون های سنجش توجه انتخابی (آزمون استروپ)، توجه انتقالی (آزمون انتقال توجه) و توجه پایدار (آزمون عملکرد مداوم) مورد مقایسه قرار گرفتند. داده ها به وسیله آزمون تی مستقل توسط نرم افزار اس پی اس اس ویرایش ۱۷ مورد مقایسه قرار گرفت.
یافته ها: در آزمون استروپ تفاوت دو گروه در زمان واکنش مرحله سوم معنی دار بود 
(P<۰/۰۵). در آزمون عملکرد مداوم میانگین زمان واکنش بین دو گروه تفاوت معنی دار داشت (P<۰/۰۵) ولی خطای ارتکاب و خطای حذف تفاوت معنی داری در دو گروه نداشت (P>۰/۰۵). در آزمون انتقال توجه میانگین زمان در دو گروه تفاوت معنی دار داشت (P<۰/۰۵) ولی خطای درجاماندگی تفاوت معنی دار نداشت. (P>۰/۰۵) در کلیه موارد معنی دار زمان پاسخ افراد با پرهیز بلندمدت کمتر بود.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر هر چه دوره پرهیز مواد طولانی تر باشد، عملکردهای توجهی بهتر است و ترمیم عملکردهای شناختی پس از پرهیز مواد اتفاق می افتد.
متن کامل [PDF 445 kb]   (1021 دریافت)    
موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1390/9/1 | پذیرش: 1390/11/1 | انتشار: 1391/1/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.