دوره 18، شماره 1 - ( بهار 1395 )                   جلد 18 شماره 1 صفحات 68-78 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- روان شناسی بالینی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2- گروه روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3- گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل، مازندران، ایران.
چکیده:   (2891 مشاهده)
هدف: اختلال نارسایی توجه-بیش ­فعالی یکی از اختلالات عصب- تحولی شایع دوران کودکی است که با سه مشخصه ­ی نارسایی توجه، فزون­کنشی و تکانش­گری شناخته می شود.  بررسی اثر آموزش کنش­ های اجرایی مبتنی بر زندگی روزمره، بر بهبود کنش­وری اجرایی کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی است.
روش:از بین کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه-بیش­ فعالی مراجعه­ کننده به بخش روان­پزشکی کودک و نوجوان بیمارستان شهید یحیی­ نژاد بابل، ۱۶ کودک هفت تا ۱۰ ساله­ ی مبتلا به این اختلال، با روش نمونه ­گیری هدف­مند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه هشت نفره (مداخله و کنترل) جای داده شدند. آزمودنی ­ها در دو مرحل ه­ی پیش ­آزمون و پس آزمون با مقیاس نارساکنش­وری اجرایی بارکلی
 (BDEFS) سنجیده شدند. 
گروه مداخله به همراه مادرانشان ۱۱ جلسه ­ی یک ساعته آموزش کنش­های اجرایی مبتنی بر زندگی روزمره دریافت کرد. داده­ ها با استفاده از نسخه­ ی ۱۹ نرم ­افزارSPSS 
و با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) و و تحلیل کوواریانس چندمتغیری (ANCOVA) بررسی شد.
یافته ­ها نشان دادند که گروه مداخله نسبت به گروه کنترل در مرحله ­ی پس­آزمون در خلاصه کنش­های اجرایی به طور معناداری (۰/۰۰۱>p) بهبود یافته است. این بهبود در هر پنج خرده ­آزمون مقیاس نارساکنش­وری اجرایی بارکلی شامل مهار خود، خودانگیزشی، خود­نظم ­جویی هیجانی، خودسازمان­دهی و مدیریت زمان مشاهده شد.
نتیجه گیری:آموزش کنش­ های اجرایی مبتنی بر زندگی روزمره، سبب بهبود کنش­وری اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه-بیش­ فعالی می­شود.
متن کامل [PDF 537 kb]   (2604 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1393/9/3 | پذیرش: 1395/3/1 | انتشار: 1396/6/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.