دوره 13، شماره 3 - ( پاییز 1390 )                   جلد 13 شماره 3 صفحات 18-9 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- رشته روانشناسی عمومی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2- استادیار دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3- استاد دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (2318 مشاهده)
هدف: بررسی تأثیرآموزش زبان انگلیسی در طی روند آموزش بر میزان عزت نفس و الگوی انواع لکنت در زبان های اول و دوم.
روش: جامعۀ آماری این پژوهش را همۀ افراد ۱۲ تا ۲۳ سالۀ مبتلا به لکنت مراجعه کننده به مراکز گفتار درمانی شهر اصفهان تشکیل می دادند. نمونۀ این مطالعه ۱۵ نفر بود که به روش تصادفی ساده انتخاب شده بودند. آزمودنی ها پیش و پس از آزمایش از نظر میزان عزت نفس و همچنین بعد از آزمایش از نظر الگوی لکنت سنجیده شدند. الگوی انواع لکنت با استفاده از آزمون SS۱۳ هاول و همکاران و میزان عزت نفس با آزمون کوپر اسمیت اندازه گیری شد.
یافته ها: پس از آموزش زبان دوم، مقایسۀ الگوی لکنت نشان داد که بین میزان لکنت غیرتأخیری و لکنت تأخیری در زبان اول تفاوت معناداری وجود دارد، در حالی که این تفاوت در زبان دوم معنادار نیست. همچنین آموزش زبان دوم در افزایش عزت نفس تأثیر معناداری داشته است.
نتیجه گیری: پس از آموزش زبان دوم، الگوی لکنت زبان غالب تغییری نکرده و مانند سایر همسالان لکنتی است، در صورتی که الگوی لکنت زبان دوم این افراد بیشتر شبیه کودکان است. عزت نفس آنها نیز در طی دوران آموزش رو به افزایش بوده است.
متن کامل [PDF 378 kb]   (2254 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1390/3/1 | پذیرش: 1390/5/1 | انتشار: 1390/7/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.