دوره 13، شماره 1 - ( بهار 1390 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 102-95 |
برگشت به فهرست نسخه ها
زهرا نادیا شریفی*1 
، شبنم موثقی2 ، فاطمه اخترزاده3
، شبنم موثقی2 ، فاطمه اخترزاده3
1- علوم اعصاب شناختی، پژوهشکده علوم شناختی، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران، تهران، ایران.
3- دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران، تهران، ایران.
3- دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران، تهران، ایران.
چکیده: (3076 مشاهده)
هدف: ایسکمی مغزی باعث وارد آمدن آسیب های شدید، به ویژه به ناحیه ی CA۱هیپوکامپ، می شود.
امروزه از نظر محافظت بافت عصبی، مطالعات زیادی روی اثر گشادکننده های عروقی نظیر پنتوکسیفیلین شده است، ولی هنوز در مدل های تجربی اثر تحریکی این دارو و مقدار مناسب آن بر حفظ نورونهای هرمی ناحیۀی CA۱ هیپوکامپ درپی ایسکمی/ریپرفیوژن فراگیر گذرا بررسی نشده است.
روش: در این تحقیق، ۳۰ عدد موش سفید بزرگ (ویستار) در گروه های آزمایشی ۱و ۲و ۳، یک ساعت قبل و کی ساعت بعد از ایسکمی، به ترتیب ۲۰۰ و ۴۰۰ و ۶۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. سایر گروه ها عبارت بودند از گروه شاهد، شم و حامل(نرما لسالین). چهار روز بعد از ایسکمی، از مغز موش ها مقاطع بافتی تهیه شد و سپس این مقاطع باروش نیسل رنگ آمیزی شدند.
یافته ها: نتایج نشان دادند که تعداد سلولهای هرمی CA۱ هیپوکامپ در گروه آزمایشی اول (دریافتکنندۀ ۲۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین) تفاوت معناداری با گروه شاهدندارد (P<۰/۰۵)، در حالیکه تعداد سلول های هرمی سالم گروه هایی که مقادیر ۴۰۰ و ۶۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین دریافت کرده بودند کاهش یافته و تفاوت معناداری با گروه شاهد کرده بود.
نتیجه گیری: به نظر م یرسد استفاده از ۲۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین بتواند با ایجاد اثر حفاظتی از شدت ضایعات ناحیۀی CA۱ هیپوکامپ، به دنبال ایسکمی/ ریپرفیوژن فراگیرگذرای مغزی موش سفید بزرگ بکاهد.
امروزه از نظر محافظت بافت عصبی، مطالعات زیادی روی اثر گشادکننده های عروقی نظیر پنتوکسیفیلین شده است، ولی هنوز در مدل های تجربی اثر تحریکی این دارو و مقدار مناسب آن بر حفظ نورونهای هرمی ناحیۀی CA۱ هیپوکامپ درپی ایسکمی/ریپرفیوژن فراگیر گذرا بررسی نشده است.
روش: در این تحقیق، ۳۰ عدد موش سفید بزرگ (ویستار) در گروه های آزمایشی ۱و ۲و ۳، یک ساعت قبل و کی ساعت بعد از ایسکمی، به ترتیب ۲۰۰ و ۴۰۰ و ۶۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. سایر گروه ها عبارت بودند از گروه شاهد، شم و حامل(نرما لسالین). چهار روز بعد از ایسکمی، از مغز موش ها مقاطع بافتی تهیه شد و سپس این مقاطع باروش نیسل رنگ آمیزی شدند.
یافته ها: نتایج نشان دادند که تعداد سلولهای هرمی CA۱ هیپوکامپ در گروه آزمایشی اول (دریافتکنندۀ ۲۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین) تفاوت معناداری با گروه شاهدندارد (P<۰/۰۵)، در حالیکه تعداد سلول های هرمی سالم گروه هایی که مقادیر ۴۰۰ و ۶۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین دریافت کرده بودند کاهش یافته و تفاوت معناداری با گروه شاهد کرده بود.
نتیجه گیری: به نظر م یرسد استفاده از ۲۰۰ mg/kg پنتوکس یفیلین بتواند با ایجاد اثر حفاظتی از شدت ضایعات ناحیۀی CA۱ هیپوکامپ، به دنبال ایسکمی/ ریپرفیوژن فراگیرگذرای مغزی موش سفید بزرگ بکاهد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |