مقدمه: بر اساس چارچوب فرا ابعادی چندسطحی (HDML)، پیچیدگی یک بُعد تحلیلی کلیدی است که پایداری و پویایی پاسخ‌دهی ارتباطی قراردادی (AARR) را شکل می‌دهد. این مطالعه با هدف بررسی تعامل نظام‌مند پیچیدگی ساختاری و تکرار سنجش بر کارایی و صحت پاسخ‌دهی ارتباطی قراردادی طراحی شد.
روش کار‌: در یک طرح بین گروهی، ‎60 شرکت‌کننده در دو گروه 30 نفره قرار گرفتند. با کنترل تعامل محرک‌‌ها، یک فضای بالینی شبیه‌سازی شد. این فرایند شامل 32 مرحله آموزش و آزمون با محرک‌‌های نمادین جدید (مانند "(((" و "!!!") و نشان‌گر‌های بافتاری (OST، UNR، ALB) بود. پیچیدگی (پایین، بالا) به‌ عنوان یک عامل بین گروهی دستکاری شد و عملکرد در دو نقطه سنجش متوالی (نوبت اول و نوبت دوم) اندازه‌گیری شد. داده‌‌ها با استفاده از مدل‌‌های خطی تعمیم‌یافته آمیخته (GLMM) تحلیل شدند.
یافته‌‌ها: برای زمان پاسخ، یک اثر تعامل معنادار بین نقطه سنجش و پیچیدگی مشاهده شد (‎062/0=β ،01/0>P). تحلیل شیب‌‌های ساده الگوی تقاطعی را نشان داد: در شرایط پیچیدگی پایین، زمان پاسخ از نوبت اول به نوبت دوم افزایش یافت (98/3 به 28/4 میلی‌ثانیه)، در حالی ­که در شرایط پیچیدگی بالا، زمان پاسخ کاهش یافت (12/4 ‎به 49/3‎ میلی‌ثانیه). برای دقت، تنها اثر اصلی معنادار مربوط به نقطه سنجش بود (243/1- = β، OR = 228/0، 01/0 > p). اثر تعامل برای دقت معنادار نبود (291/0=P).
نتیجه‌گیری: یافته‌‌ها نشان می‌دهند که پیچیدگی ساختاری شبکه، الگوی تغییر کارایی پردازش در طول زمان را به‌ طور کیفی تعدیل می‌کند. این الگوی تقاطعی با مفروضات چارچوب فرا ابعادی چندسطحی درباره نقش پویا و تنظیم‌گر پیچیدگی همسو است.