سه شنبه 3 شهریور 1405
| English
1- دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، سنندج، ایران
2- دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
3- مرکز تحقیقات اختلالات رفتاری و سوء مصرف مواد، پژوهشکده علوم اعصاب و سلامت روان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانی همدان، همدان، ایران
4- دانشگاه آزاد اسلامی، کنگاور، ایران
2- دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
3- مرکز تحقیقات اختلالات رفتاری و سوء مصرف مواد، پژوهشکده علوم اعصاب و سلامت روان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانی همدان، همدان، ایران
4- دانشگاه آزاد اسلامی، کنگاور، ایران
چکیده: (16 مشاهده)
مقدمه: با توجه به شیوع اختلالات روانشناختی به ویژه افسردگی و نقص در انعطاف پذیری شناختی در بیماران مبتلا به موتیپل اسکلروزیس، این مطالعه به بررسی مقایسه اثربخشی درمان گروهی پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی گروهی بر انعطاف پذیری شناختی و افسردگی در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس پرداخت.
روش کار: پژوهش حاضر نیمهتجربی با طرح پیشآزمون_پسآزمون و پیگیری با گروه گواه بود. از جامعه مورد مطالعه که زنان متأهل سنین 20 تا 60 سال مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در استان همدان بودند، 54 نفر به روش هدفمند در سه گروه 18 نفری به صورت تصادفی انتخاب شدند. درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت طبق مداخله هیس (2004) و واقعیت درمانی گروهی برحسب مداخله ووبلدینگ (2013) انجام گردید. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) و افسردگی بک و همکاران (1961) بودند.
یافته ها: نتایج نشان داد که درمان گروهی پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی گروهی بر انعطافپذیری شناختی (F = 9.748، p < 0.001) و افسردگی (F = 5.011، p < 0.01) در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تاثیر داشتند و از حیث افسردگی، بین درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی تفاوت معناداری وجود داشت.
نتیجه گیری: مداخلات درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی هر دو به شیوه گروهی به ترتیب سبب کاهش و افزایش معنادار افسردگی و انعطاف پذیری شناختی شدند و در زمینه افسردگی، واقعیت درمانی بهتر از درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت عمل نمود. از این رو پیشنهاد می گردد این مداخلات در مراکز درمانی و انجمن های مربوطه برای بهبود علائم بیماران استفاده شود.
روش کار: پژوهش حاضر نیمهتجربی با طرح پیشآزمون_پسآزمون و پیگیری با گروه گواه بود. از جامعه مورد مطالعه که زنان متأهل سنین 20 تا 60 سال مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در استان همدان بودند، 54 نفر به روش هدفمند در سه گروه 18 نفری به صورت تصادفی انتخاب شدند. درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت طبق مداخله هیس (2004) و واقعیت درمانی گروهی برحسب مداخله ووبلدینگ (2013) انجام گردید. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) و افسردگی بک و همکاران (1961) بودند.
یافته ها: نتایج نشان داد که درمان گروهی پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی گروهی بر انعطافپذیری شناختی (F = 9.748، p < 0.001) و افسردگی (F = 5.011، p < 0.01) در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تاثیر داشتند و از حیث افسردگی، بین درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی تفاوت معناداری وجود داشت.
نتیجه گیری: مداخلات درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی هر دو به شیوه گروهی به ترتیب سبب کاهش و افزایش معنادار افسردگی و انعطاف پذیری شناختی شدند و در زمینه افسردگی، واقعیت درمانی بهتر از درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت عمل نمود. از این رو پیشنهاد می گردد این مداخلات در مراکز درمانی و انجمن های مربوطه برای بهبود علائم بیماران استفاده شود.
واژههای کلیدی: درمان پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت، واقعیت درمانی، انعطاف پذیری شناختی، افسردگی، مولتیپل اسکلروزیس
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
