دوره 27، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 27 شماره 4 صفحات 125-103 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی شناختی، موسسه آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران
2- استادیار گفتار درمانی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
3- استادیار زبانشناسی شناختی، موسسه آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران
4- استادیار، گروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران و مرکز توسعه تحقیقات بالینی فیروزگر (FCRDC)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
5- استادیار سنجش و اندازهگیری، گروه روانشناسی شناختی، موسسه آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران
2- استادیار گفتار درمانی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
3- استادیار زبانشناسی شناختی، موسسه آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران
4- استادیار، گروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران و مرکز توسعه تحقیقات بالینی فیروزگر (FCRDC)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
5- استادیار سنجش و اندازهگیری، گروه روانشناسی شناختی، موسسه آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران
چکیده: (764 مشاهده)
مقدمه: اختلال شناختی خفیف مرحلهای آغازین از افت شناختی است که اغلب با تغییراتی در تواناییهای زبانی همراه است. از آنجا که زبان بازتابی از وضعیت ذهنی فرد است، بررسی شاخصهای زبانی میتواند در تشخیص این اختلال مؤثر باشد. این مطالعه با هدف مقایسه ویژگیهای شناختی-زبانی-حرکتی گفتار و تحلیل گفتار پیوسته در تکالیف گفتار آزاد و گفتار توصیفی بین افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف و سالمندان سالم انجام شد.
روش کار: در این پژوهش مقطعی، 62 شرکتکننده شامل 25 فرد مبتلا به اختلال شناختی خفیف (میانگین سنی60/73±12/8) و 37 فرد سالم سالمند (میانگین سنی14/69±35/9) فارسی زبان ارزیابی شدند. وضعیت با از آزمون آدنبروک (ACE-R)، عملکردهای زبانی و حرکتی گفتار، به ترتیب از آزمون تشخیصی زبانپریشی نسخه دوم (P-WAB-2)، آزمون کنشپریشی دهانی_کلامی سنجیده شد. تحلیل گفتار پیوسته در هر دو تکلیف با استفاده از پلتفرم گفتهنگار انجام و شاخصهای معنایی و نحوی استخراج گردید.
یافتهها: افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف در عملکردهای شناختی و زبانی، به ویژه در گفتار آزاد، عملکرد ضعیفتری نسبت به سالمندان داشتند (001/0>P). در سطح آوایی تفاوتی بین دو گروه مشاهده نشد که نشاندهنده حفظ عملکرد حرکتی گفتار است. در تحلیل گفتار پیوسته، اگرچه تفاوتهای آماری معنادار نبود، رتبههای میانگین نشاندهنده عملکرد پایینتر گروه مبتلا در گفتار آزاد بود؛ در گفتار توصیفی تفاوت معناداری دیده نشد.
نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد شاخصهای معنایی_نحوی گفتار آزاد میتوانند به عنوان نشانگرهای حساس برای تمایز افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف از سالمندان عمل کنند و بر ضرورت گنجاندن تحلیل گفتار پیوسته در غربالگریهای زودهنگام تأکید دارند.
روش کار: در این پژوهش مقطعی، 62 شرکتکننده شامل 25 فرد مبتلا به اختلال شناختی خفیف (میانگین سنی60/73±12/8) و 37 فرد سالم سالمند (میانگین سنی14/69±35/9) فارسی زبان ارزیابی شدند. وضعیت با از آزمون آدنبروک (ACE-R)، عملکردهای زبانی و حرکتی گفتار، به ترتیب از آزمون تشخیصی زبانپریشی نسخه دوم (P-WAB-2)، آزمون کنشپریشی دهانی_کلامی سنجیده شد. تحلیل گفتار پیوسته در هر دو تکلیف با استفاده از پلتفرم گفتهنگار انجام و شاخصهای معنایی و نحوی استخراج گردید.
یافتهها: افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف در عملکردهای شناختی و زبانی، به ویژه در گفتار آزاد، عملکرد ضعیفتری نسبت به سالمندان داشتند (001/0>P). در سطح آوایی تفاوتی بین دو گروه مشاهده نشد که نشاندهنده حفظ عملکرد حرکتی گفتار است. در تحلیل گفتار پیوسته، اگرچه تفاوتهای آماری معنادار نبود، رتبههای میانگین نشاندهنده عملکرد پایینتر گروه مبتلا در گفتار آزاد بود؛ در گفتار توصیفی تفاوت معناداری دیده نشد.
نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد شاخصهای معنایی_نحوی گفتار آزاد میتوانند به عنوان نشانگرهای حساس برای تمایز افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف از سالمندان عمل کنند و بر ضرورت گنجاندن تحلیل گفتار پیوسته در غربالگریهای زودهنگام تأکید دارند.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
فلسفه ذهن و زبان شناسی شناختی
دریافت: 1404/6/16 | پذیرش: 1405/3/17 | انتشار: 1405/3/27
دریافت: 1404/6/16 | پذیرش: 1405/3/17 | انتشار: 1405/3/27
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |