دوره 27، شماره 4 - ( زمستان 1404 )                   جلد 27 شماره 4 صفحات 102-89 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 244
Ethics code: IR.MODARES.REC.1402.068
Clinical trials code: ---


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Heydari F, Bahrami-Khorshid S, Golbazi Mahdipour A, Taheri M. Understanding counterfactual conditionals in Persian: Evidence from eye-tracking. Advances in Cognitive Sciences 2026; 27 (4) :89-102
URL: http://icssjournal.ir/article-1-1820-fa.html
حیدری فاطمه، بهرامی‌خورشید سحر، گلبازی مهدی‌پور علی، طاهری مهتاب. درک شرطی‌های خلاف‌واقع در زبان فارسی: شواهدی از ردیابی چشم. تازه های علوم شناختی. 1404; 27 (4) :89-102

URL: http://icssjournal.ir/article-1-1820-fa.html


1- کارشناس ارشد زبان‌شناسی، گروه زبان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- دانشیار زبان‌شناسی، گروه زبان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3- کارشناس ارشد مدیریت کسب‌وکار، دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
چکیده:   (403 مشاهده)
مقدمه: مطالعات متعدد نشان داده‌اند که درک شرطی‌های خلاف‌واقع (مثلاً «اگر او زود بیدار شده بود، سنگک می‌گرفت») شامل فعال‌سازی دو معنای متمایز است: ۱) حدس (گرفتن سنگک) و ۲) حقایق پیش‌فرض (نگرفتن سنگک). مطالعه حاضر با هدف مقایسه زمان و ترتیب فعال‌سازی این دو معنا به هنگام درک شرطی‌های خلاف‌واقع مثبت و منفی در زبان فارسی طراحی شد.
روش‌ کار: پایگاه داده شامل ۲۵۶ سناریوی کوتاه بود که در ۸ مجموعه ۳۲تایی سازمان‌دهی شدند. در هر مجموعه نیمی از سناریوهای کوتاه شرطی‌های خلاف‌واقع مثبت و نیمی منفی بودند. با استفاده از پارادایم جهان دیداری و ردیابی چشم، فعال‌سازی هر دو معنا در حین پردازش بررسی شد. تحلیل داده‌های احتمالات تثبیت از ۳۲ فارسی‌زبان بومی (۲۱ زن، ۱۱ مرد؛ میانگین سنی ۳۴/۲۲ سال) انجام پذیرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که به هنگام درک هر دو نوع شرطی خلاف‌واقع، فارسی‌زبانان ابتدا حقایق پیش‌فرض را فعال و نگاه خود را بر روی آن تثبیت کرده و سپس به حدس نگاه کردند. داده‌های ردیابی چشم، به‌ طور معناداری مدت زمان تثبیت طولانی‌تر بر روی حقایق پیش‌فرض در مقایسه با حدس را در هر دو نوع شرطی آشکار کرد. مشاهدات درباره چگونگی تأثیر مشخص‌بودگی حقایق پیش‌فرض بر تثبیت نگاه در هر دو نوع جمله شرطی خلاف‌واقع نشان داد که مشخص‌بودگی بیشتر حقایق پیش‌فرض در شرطی‌های خلاف‌واقع منفی باعث شد فارسی‌زبانان زودتر بر آنها تمرکز کنند، اگرچه مدت زمان تثبیت به ‌طور معناداری متفاوت نبود.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها با نظریه انگاره‌های ذهنی و سوگیری واقعیت در درک و پردازش شرطی‌های خلاف واقع همسوست.
متن کامل [PDF 1084 kb]   (4 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: فلسفه ذهن و زبان شناسی شناختی
دریافت: 1404/6/15 | پذیرش: 1404/12/5 | انتشار: 1405/3/20

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

Designed & Developed by : Yektaweb