دوره 27، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 27 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 244
Ethics code: IR.MODARES.REC.1402.068
Clinical trials code: ---
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Heydari F, Bahrami-Khorshid S, Golbazi Mahdipour A, Taheri M. Understanding counterfactual conditionals in Persian: Evidence from eye-tracking. Advances in Cognitive Sciences 2026; 27 (4)
URL: http://icssjournal.ir/article-1-1820-fa.html
URL: http://icssjournal.ir/article-1-1820-fa.html
حیدری فاطمه، بهرامی خورشید سحر، گلبازی مهدی پور علی، طاهری مهتاب. درک شرطیهای خلافواقع در زبان فارسی: شواهدی از ردیابی چشم. تازه های علوم شناختی. 1404; 27 (4)
1- دانشگاه تربیت مدرس
2- دانشگاه علم و صنعت ایران
2- دانشگاه علم و صنعت ایران
چکیده: (162 مشاهده)
مقدمه: مطالعات متعدد نشان دادهاند که درک شرطیهای خلافواقع (مثلاً «اگر او زود بیدار شده بود، سنگک میگرفت») شامل فعالسازی دو معنای متمایز است: (۱) حدس (گرفتن سنگک) و (۲) حقایق پیشفرض (نگرفتن سنگک). مطالعه حاضر با هدف مقایسه زمان و ترتیب فعالسازی این دو معنا به هنگام درک شرطیهای خلافواقع مثبت و منفی در زبان فارسی طراحی شد.
روش کار: پایگاه داده شامل ۲۵۶ سناریوی کوتاه بود که در ۸ مجموعه ۳۲تایی سازماندهی شدند. در هر مجموعه نیمی از سناریوهای کوتاه شرطیهای خلافواقع مثبت و نیمی منفی بودند. با استفاده از پارادایم جهان دیداری و ردیابی چشم، فعالسازی هر دو معنا در حین پردازش بررسی شد. تحلیل دادههای احتمالات تثبیت از ۳۲ فارسیزبان بومی (۲۱ زن، ۱۱ مرد؛ میانگین سنی ۳۴/۲۲ سال) انجام پذیرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد که به هنگام درک هر دو نوع شرطی خلافواقع، فارسیزبانان ابتدا حقایق پیشفرض را فعال و نگاه خود را بر روی آن تثبیت کرده و سپس به حدس نگاه کردند. دادههای ردیابی چشم، بهطور معناداری مدت زمان تثبیت طولانیتر بر روی حقایق پیشفرض در مقایسه با حدس را در هر دو نوع شرطی آشکار کرد. مشاهدات درباره چگونگی تأثیر مشخصبودگی حقایق پیشفرض بر تثبیت نگاه در هر دو نوع جمله شرطی خلافواقع نشان داد که مشخصبودگی بیشتر حقایق پیشفرض در شرطیهای خلافواقع منفی باعث شد فارسیزبانان زودتر بر آنها تمرکز کنند، اگرچه مدت زمان تثبیت بهطور معناداری متفاوت نبود.
نتیجهگیری: یافتهها با نظریه انگارههای ذهنی و سوگیری واقعیت در درک و پردازش شرطیهای خلاف واقع همسوست.
روش کار: پایگاه داده شامل ۲۵۶ سناریوی کوتاه بود که در ۸ مجموعه ۳۲تایی سازماندهی شدند. در هر مجموعه نیمی از سناریوهای کوتاه شرطیهای خلافواقع مثبت و نیمی منفی بودند. با استفاده از پارادایم جهان دیداری و ردیابی چشم، فعالسازی هر دو معنا در حین پردازش بررسی شد. تحلیل دادههای احتمالات تثبیت از ۳۲ فارسیزبان بومی (۲۱ زن، ۱۱ مرد؛ میانگین سنی ۳۴/۲۲ سال) انجام پذیرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد که به هنگام درک هر دو نوع شرطی خلافواقع، فارسیزبانان ابتدا حقایق پیشفرض را فعال و نگاه خود را بر روی آن تثبیت کرده و سپس به حدس نگاه کردند. دادههای ردیابی چشم، بهطور معناداری مدت زمان تثبیت طولانیتر بر روی حقایق پیشفرض در مقایسه با حدس را در هر دو نوع شرطی آشکار کرد. مشاهدات درباره چگونگی تأثیر مشخصبودگی حقایق پیشفرض بر تثبیت نگاه در هر دو نوع جمله شرطی خلافواقع نشان داد که مشخصبودگی بیشتر حقایق پیشفرض در شرطیهای خلافواقع منفی باعث شد فارسیزبانان زودتر بر آنها تمرکز کنند، اگرچه مدت زمان تثبیت بهطور معناداری متفاوت نبود.
نتیجهگیری: یافتهها با نظریه انگارههای ذهنی و سوگیری واقعیت در درک و پردازش شرطیهای خلاف واقع همسوست.
واژههای کلیدی: شرطیهای خلافواقع، پارادایم جهان دیداری، نظریه انگارههای ذهنی، ردیابی چشم، زبان فارسی.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
فلسفه ذهن و زبان شناسی شناختی
دریافت: 1404/6/15 | پذیرش: 1404/12/5 | انتشار: 1405/3/20
دریافت: 1404/6/15 | پذیرش: 1404/12/5 | انتشار: 1405/3/20
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |