Research code: 244
Ethics code: IR.MODARES.REC.1402.068
Clinical trials code: ---
1- دانشگاه تربیت مدرس
2- دانشگاه علم و صنعت ایران
2- دانشگاه علم و صنعت ایران
چکیده: (19 مشاهده)
مقدمه: مطالعات متعدد نشان دادهاند که درک شرطیهای خلافواقع (مثلاً «اگر او زود بیدار شده بود، سنگک میگرفت») شامل فعالسازی دو معنای متمایز است: (۱) حدس (گرفتن سنگک) و (۲) حقایق پیشفرض (نگرفتن سنگک). مطالعه حاضر با هدف مقایسه زمان و ترتیب فعالسازی این دو معنا به هنگام درک شرطیهای خلافواقع مثبت و منفی در زبان فارسی طراحی شد.
روش کار: پایگاه داده شامل ۲۵۶ سناریوی کوتاه بود که در ۸ مجموعه ۳۲تایی سازماندهی شدند. در هر مجموعه نیمی از سناریوهای کوتاه شرطیهای خلافواقع مثبت و نیمی منفی بودند. با استفاده از پارادایم جهان دیداری و ردیابی چشم، فعالسازی هر دو معنا در حین پردازش بررسی شد. تحلیل دادههای احتمالات تثبیت از ۳۲ فارسیزبان بومی (۲۱ زن، ۱۱ مرد؛ میانگین سنی ۳۴/۲۲ سال) انجام پذیرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد که به هنگام درک هر دو نوع شرطی خلافواقع، فارسیزبانان ابتدا حقایق پیشفرض را فعال و نگاه خود را بر روی آن تثبیت کرده و سپس به حدس نگاه کردند. دادههای ردیابی چشم، بهطور معناداری مدت زمان تثبیت طولانیتر بر روی حقایق پیشفرض در مقایسه با حدس را در هر دو نوع شرطی آشکار کرد. مشاهدات درباره چگونگی تأثیر مشخصبودگی حقایق پیشفرض بر تثبیت نگاه در هر دو نوع جمله شرطی خلافواقع نشان داد که مشخصبودگی بیشتر حقایق پیشفرض در شرطیهای خلافواقع منفی باعث شد فارسیزبانان زودتر بر آنها تمرکز کنند، اگرچه مدت زمان تثبیت بهطور معناداری متفاوت نبود.
نتیجهگیری: یافتهها با نظریه انگارههای ذهنی و سوگیری واقعیت در درک و پردازش شرطیهای خلاف واقع همسوست.
روش کار: پایگاه داده شامل ۲۵۶ سناریوی کوتاه بود که در ۸ مجموعه ۳۲تایی سازماندهی شدند. در هر مجموعه نیمی از سناریوهای کوتاه شرطیهای خلافواقع مثبت و نیمی منفی بودند. با استفاده از پارادایم جهان دیداری و ردیابی چشم، فعالسازی هر دو معنا در حین پردازش بررسی شد. تحلیل دادههای احتمالات تثبیت از ۳۲ فارسیزبان بومی (۲۱ زن، ۱۱ مرد؛ میانگین سنی ۳۴/۲۲ سال) انجام پذیرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد که به هنگام درک هر دو نوع شرطی خلافواقع، فارسیزبانان ابتدا حقایق پیشفرض را فعال و نگاه خود را بر روی آن تثبیت کرده و سپس به حدس نگاه کردند. دادههای ردیابی چشم، بهطور معناداری مدت زمان تثبیت طولانیتر بر روی حقایق پیشفرض در مقایسه با حدس را در هر دو نوع شرطی آشکار کرد. مشاهدات درباره چگونگی تأثیر مشخصبودگی حقایق پیشفرض بر تثبیت نگاه در هر دو نوع جمله شرطی خلافواقع نشان داد که مشخصبودگی بیشتر حقایق پیشفرض در شرطیهای خلافواقع منفی باعث شد فارسیزبانان زودتر بر آنها تمرکز کنند، اگرچه مدت زمان تثبیت بهطور معناداری متفاوت نبود.
نتیجهگیری: یافتهها با نظریه انگارههای ذهنی و سوگیری واقعیت در درک و پردازش شرطیهای خلاف واقع همسوست.
واژههای کلیدی: شرطیهای خلافواقع، پارادایم جهان دیداری، نظریه انگارههای ذهنی، ردیابی چشم، زبان فارسی.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
فلسفه ذهن و زبان شناسی شناختی
دریافت: 1404/6/15 | پذیرش: 1404/12/5
دریافت: 1404/6/15 | پذیرش: 1404/12/5
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |