دوره 25، شماره 4 - ( زمستان 1402 )                   جلد 25 شماره 4 صفحات 123-111 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IUMS.REC.1398.1328

XML English Abstract Print


1- دپارتمان علوم اعصاب،موسسه آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران و دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2- دپارتمان فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
3- مرکز تحقیقات علوم اعصاب، بیمارستان امیرالمومنین، دانشگاه آزاد پزشکی، تهران، ایران
4- دپارتمان علوم اعصاب، موسسه آموزش عالی علوم شناختی، تهران، ایران
چکیده:   (734 مشاهده)
مقدمه: یافته­‌های مطالعات بالینی، ژنتیکی و مدل حیوانی نشان داده­‌اند که گیرنده‌های ((NMDA) N-methyl-D-aspartate) ممکن است نقش فعالی در بروز بسیاری از اختلالات اعصاب و روان داشته باشند و نقص درگیرنده‌های NMDA منجر به اختلال در تمرکز و بروز رفتار­های تکانشگری می­‌شود. سطح بیان پروتئین­‌های NR1 و NR2 که از زیرواحد­های اصلی گیرنده­‌های NMDA می­‌باشند در این مطالعه مورد سنجش قرار گرفت.
روش کار: ابتدا آزمون K-SADS و تست هوش ریون گرفته شد، سپس آزمودنی­‌ها در تعداد 70 نفر در دو گروه افراد مبتلا به بیش‌فعالی (50 نفر) با همسالان خود در گروه کنترل (20 نفر) وارد مطالعه شدند. تست IVA-2 انجام گرفت و از هر دو گروه، نمونه­ خونی گرفته و با استفاده از روش وسترن­بلاتینگ، بیان زیرواحدهای NR1 و NR2  محاسبه گردید.
یافته‌­ها: نتایج نشان دادند، غلظت پروتئین‌­های NR1 و NR2 در خون افراد دارای بیش­‌فعالی به مقدار قابل توجه‌­ای کمتر از همسالان خود در گروه کنترل می­‌باشد. با توجه به نمرات بهره­ تمرکزی در تست IVA-2 که نشان­‌دهنده­ کاهش بهره­ تمرکزی در افراد گروه آزمایش به نسبت گروه کنترل بود پس مشخص می­‌کند که غلظت پایین‌­تر زیرواحدهای NR1 و NR2 می­‌تواند باعث کاهش بهره­ تمرکزی و نیز کاهش زیرواحدهای شناختی باشد.
نتیجه­‌گیری: این اختلاف معنا­دار در نتایج این مطالعه، اثربخشی بیان زیرواحدهای NR1 و NR2 در گیرنده‌­های NMDA و در نهایت سیستم گلوتاماترژیک را در اختلال نقص‌­توجه و بیش‌­فعالی، شدت آن و علائم شناختی مرتبط با آن، مشخص می­‌کند که در نهایت می­‌تواند منجر به تبیین مجدد مسیر دارویی و ایجاد پروتکل­‌های درمان توان­بخشی در این اختلال گردد.  

 
متن کامل [PDF 1021 kb]   (94 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم اعصاب شناختی
دریافت: 1402/10/1 | پذیرش: 1402/10/18 | انتشار: 1403/2/3

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.