Arezoomandan M, Zhiani R, Mehrzad J, Motavalizadehkakhky A, Arezoomandan R. Comparison of executive function indices, inflammatory factors, and oxidative stress in individuals undergoing maintenance treatment with methadone and buprenorphine. , Advances in Cognitive Sciences. 2024; 25 (4) :81-97
URL:
http://icssjournal.ir/article-1-1611-fa.html
آرزومندان محمد، ژیانی راحله، مهرزاد جمشید، متولیزاده کاخکی علیرضا، آرزومندان رضا. مقایسه شاخصهای عملکردهای اجرایی، فاکتورهای التهابی و استرس اکسیداتیو در افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون و بوپرونورفین. , تازه های علوم شناختی. 1402; 25 (4) :81-97
URL: http://icssjournal.ir/article-1-1611-fa.html
1- دانشجوی دکتری بیوشیمی، گروه بیوشیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
2- دانشیار، گروه شیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران و دانشیار، گروه شیمی، مرکز تحقیقات فناوری و فراورش مواد نو، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
3- دانشیار، گروه شیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
4- استادیار، گروه اعتیاد، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
چکیده: (2609 مشاهده)
مقدمه: متادون و بوپرنورفین به عنوان دو داروی انتخابی در مراکز و کلینیکهای ترک اعتیاد هستند که به طور گسترده مورد استفاده قرار میگیرند. بدین منظور مطالعهای حاضر با هدف بررسی عملکردهای اجرایی در افراد معتاد تحت درمان با متادون و بوپرنورفین و مقایسه آن با افراد سالم انجام شد.
روش کار: به منظور اجرای این مطالعه از مراجعهکنندگان به مراکز ترک اعتیاد خراسان جنوبی استفاده شد، شرکتکنندگان به سه گروه 30 نفری (گروه تحت درمان با بوپرنورفین، گروه تحت درمان با متادون و گروه شاهد) تقسیم شدند. عملکردهای اجرایی در هر گروه ارزیابی شد. همچنین سطح سرمی مالوندیآلدهید، ظرفیت تام آنتیاکسیدانی و فریتین نیز اندازهگیری شد.
یافتهها: نتایج نشان داد عملکردهای اجرایی افراد تحت درمان با بوپرنورفین و متادون نسبت به گروه شاهد به طور معناداری کاهش یافته بود، سطح سرمی فریتین در گروه شاهد و متادون بیشتر از گروه تحت درمان با بوپرنورفین بود، سطح سرمی مالوندیآلدهید در گروه تحت درمان با متادون نیز به طور معناداری بیشتر از گروه سالم بود و سطح سرمی ظرفیت تام آنتیاکسیدانی در گروه تحت درمان با متادون به طور معناداری بیشتر از گروه تحت درمان با بوپرنورفین بود.
نتیجهگیری: بوپرنورفین و متادون سبب القا استرس اکسیداتیو، کاهش سطح سرمی فریتین و کاهش عملکردهای اجرایی میگردند. باید توجه داشت که این داروها به طور طولانی مدت مورد استفاده قرار میگیرند و ممکن است در طولانی مدت نسبت به مواد افیونی شرایط استرس اکسیداتیو، التهابی و حتی عملکردهای اجرایی افراد معتاد را بهبود بخشند.
نوع مطالعه:
گزارش موردی |
موضوع مقاله:
علوم اعصاب شناختی دریافت: 1402/5/30 | پذیرش: 1402/11/2 | انتشار: 1403/2/3