دوره 20، شماره 2 - ( تابستان 1397 )                   جلد 20 شماره 2 صفحات 69-83 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دکتری فلسفه ذهن، پژوهشکده علوم شناختی
2- استادیار موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه
3- دانشیار پژوهشگاه دانش‌های بنیادی (IPM)
چکیده:   (251 مشاهده)
مقدمه: تبیین وحدت اشیاء از جمله انسان. روش: استفاده از تحلیل مفهومی و استدلال فلسفی جهت بررسی نظریه ساختارگرایی و خوانش کاسلیکی از صورت­گرایی ارسطویی. یافته ­ها: در این مقاله نشان داده­ ام که برخلاف دیدگاه کاسلیکی اولا وحدت اشیاء از جمله انسان نیازمند هر دو فرض ارسطو (تقسیم­ناپذیری و نیازمندی شیء به عامل واحد) است ثانیا صورت را نمی­توان به ساختار فروکاهید. برای این­کار ابتدا دیدگاه کاسلیکی را بیان کردیم که طبق آن اگر صورت را جزء اشیاء بدانیم و همچنان از دو فرض ارسطو پیروی کنیم  همچنان با اشکال تسلسل روبرو خواهیم بود لذا به نظر وی ناچاریم که از دو فرض ارسطو دست برداریم. وی با این کار راه را برای نظریه ساختارگرایی باز می­کند. ما نشان داده ایم که استدلال­ های کاسلیکی در جهت انکار این دو فرض قابل دفاع نیست. نتیجه­ گیری: نظریه ساختارگرایی به­ طور عام و دیدگاه کاسلیکی به­ طور خاص تفسیر درستی از صورت ارائه نمی­کند.
متن کامل [PDF 632 kb]   (68 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۶/۵ | پذیرش: ۱۳۹۶/۷/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۶/۲۰