شنبه 9 آبان 1405
| English
دوره 8، شماره 1 - ( بهار 1385 )
جلد 8 شماره 1 صفحات 16-9 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Satari Naeini M, Oryan S, Babapour V, Alibalaie M. The Interaction of Morphine, Glucose and ATP Sensitive Potassium Channels on the Consolidation of Morphine Induced Place Preference. , Advances in Cognitive Sciences. 2006; 8 (1) :9-16
URL: http://icssjournal.ir/article-1-324-fa.html
URL: http://icssjournal.ir/article-1-324-fa.html
ستاری نایینی منوچهر، عریان شهربانو، باباپور وهاب، علی بابایی محسن. تاثیر میان کنش مورفین، گلوکز و کانال های پتاسیمی حساس به ATP، بر فرآیند تثبیت مکان شرطی شده ناشی از مورفین
. , تازه های علوم شناختی. 1385; 8 (1) :9-16
1- واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- گروه زیست شناسی دانشگاه تربیت معلم، تهران، ایران.
3- دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4- دانشگاه آزاد اسلامی نایین، نایین، ایران.
2- گروه زیست شناسی دانشگاه تربیت معلم، تهران، ایران.
3- دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4- دانشگاه آزاد اسلامی نایین، نایین، ایران.
چکیده: (3424 مشاهده)
هدف: در تحقیق حاضر تاثیر میان کنش گلوکز و کانال های پتاسیمی حساس به ATP، بر فرآیند تثبیت ترجیح مکان شرطی شده (CPP) ناشی از مورفین در موش سفید کوچک نر از نژاد NMRI بررسی نشده است.
روش: برای بررسی اثرات پاداشی مورفین و تاثیر گلوکز، گلیبن کلامید و دیازوکساید بر آن از روش ترجیح مکان شرطی شده استفاده شد.
یافته ها: تزریق درون صفاقی دوزهای مختلف سولفات مورفین (۰/۵-۷/۵ mg/kg)، CPP وابسته به دوز ایجاد کرد، در حالی که دوزهای مختلف گلیبن کلامید (۳، ۶ و ۱۲ mg/kg)، دیازوکساید (۱۵، ۳۰ و ۶۰ mg/kg) و گلوکز (۱۰۰، ۲۰۰، ۵۰۰ و۲۰۰۰ mg/kg) به تنهایی چنین تاثیری نداشتند. تزریق گلوکز (۲۰۰۰ mg/kg) و گلیبن کلامید (۶ mg/kg) ترجیح مکان شرطی شده ناشی از دوز غیر موثر مورفین (۰/۵ mg/kg) را معنی دار کرد. از طرف دیگر، دیازوکساید (۶۰ mg/kg) توانست اثرات گلیبن کلامید (۶ mg/kg) را مهار کند، در حالی که تزریق دیازوکساید به تنهایی تاثیری بر ترجیح مکانی ناشی از مورفین (۰/۵ mg/kg) نداشت. تزریق دوزهای مختلف گلیبن کلامید (۳، ۶ و mg/kg ۱۲)، دیازوکساید (۱۵، ۳۰ وmg/kg ۶۰) و مورفین (mg/kg ۰/۵-۷.۵) تاثیری برمیزان گلوکز خون نداشتند.
نتیجه گیری: احتمالا گلوکز در ترجیح مکانی ناشی از مورفین از طریق کانال های پتاسیمی حساس به ATP دخالت می کند.
روش: برای بررسی اثرات پاداشی مورفین و تاثیر گلوکز، گلیبن کلامید و دیازوکساید بر آن از روش ترجیح مکان شرطی شده استفاده شد.
یافته ها: تزریق درون صفاقی دوزهای مختلف سولفات مورفین (۰/۵-۷/۵ mg/kg)، CPP وابسته به دوز ایجاد کرد، در حالی که دوزهای مختلف گلیبن کلامید (۳، ۶ و ۱۲ mg/kg)، دیازوکساید (۱۵، ۳۰ و ۶۰ mg/kg) و گلوکز (۱۰۰، ۲۰۰، ۵۰۰ و۲۰۰۰ mg/kg) به تنهایی چنین تاثیری نداشتند. تزریق گلوکز (۲۰۰۰ mg/kg) و گلیبن کلامید (۶ mg/kg) ترجیح مکان شرطی شده ناشی از دوز غیر موثر مورفین (۰/۵ mg/kg) را معنی دار کرد. از طرف دیگر، دیازوکساید (۶۰ mg/kg) توانست اثرات گلیبن کلامید (۶ mg/kg) را مهار کند، در حالی که تزریق دیازوکساید به تنهایی تاثیری بر ترجیح مکانی ناشی از مورفین (۰/۵ mg/kg) نداشت. تزریق دوزهای مختلف گلیبن کلامید (۳، ۶ و mg/kg ۱۲)، دیازوکساید (۱۵، ۳۰ وmg/kg ۶۰) و مورفین (mg/kg ۰/۵-۷.۵) تاثیری برمیزان گلوکز خون نداشتند.
نتیجه گیری: احتمالا گلوکز در ترجیح مکانی ناشی از مورفین از طریق کانال های پتاسیمی حساس به ATP دخالت می کند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
